a yenə!
Araz oturdu. Yox deyəsən bu gün ondan qurtuluş yox idi.
-Dünən hardaydın?
-Evdə.
-Yalançının...Evə zəng elədim, yox idin.
-Nöş zəng elədin ki?
O quzğun indi də Bərfimin saçına sığal çəkirdi. Narahatlıqla qurdalandım yerimdə...Araz görəcək yenə..
-Sənə dediyim adam vardıya, Səlimin xalası uşaqları, onlar gəlmişdi dünən bura.
-Nə olsun?
-Elxan,sənə iş lazım deyil?
Dinmədim. 3 aya yaxın idi əsgərlikdən gəlmişdim. Hamıda elə fikmir formalaşıb ki, elə əsgərlikdən gələn kimi işə girməliyəm. Siqaret çıxartdım:
-Bilmirəm.Lazımdır?
-Yoo! İşə girsən bəs onların kölgəsi kim olar?
Araz narahatlıqla ətrafa baxdı. İçərdə siqaret qadağan idi. Amma heç nə demədi.
-Elxan, sənə sevmə deyən yoxdur ki, - pıçıldadı - amma səhərdən axşamacan işdən-gücdən ol, düş bir qızın arxasınca, olmadı ki...Qız da ki... - Qəzəblə üzünə baxdım. Dodaqlarını sıxdı bir-birinə, amma sağ olsun, arxasın gətirmədi sözün.
Kafenin qapısı səs-küylə açıldı. Araz səsə dönüb gələnləri görəndə ayağa qaxdı. Onlar da Arazı görüb mənim oturduğum masaya yaxınlaşdılar.
-Səlimgildi-Ayaz pıçıldadı.
-Araz,biz deyəsən bir-iki gün də hələ sənin zəhləni tökəcəyik,qardaş!
-Ayıb söhbəti,gəlin də, bizə sərfədi.
-Hə,hihi...
Ağzında qızıl dişi olan balaca boylu bu oğlanın qalstuku mənə elə gülməli gəldi ki, özümdən aslı olmadan dişlərimi ağartdım.
Araz nəsə hiss elədi:
-Bu da Elxandı. Səlim, dünən sənə dedim ha.
Yerimdən durmadan görüşdüm üçü ilə də. Keçib yanımızda oturdular.Səlim :
-Araz,bizə bir-iki şey tapşır,acımızdan ölürük.
-Bu dəyqə!
Araz gedəndən sonra Səlimgil öz aralarında yarımçıq qalmış söhbətlərin davam eləməyə başladılar. Güya ki, mənim burda olub-olmadığımın fərqi yoxdur da. Halbuki mənim masama oturub e bu qalstuklu dovşan...
-Bu xəmir çox su aparacaq deyəsən!
Yanındakı kürən portfelindən kağız-kuğuz çıxarıb stolun üstünə sərdi. Damağındakı siqaretı tüstülədib fikirli halda Səlimin sözünü pıçıldadı:
-Bu körpü çox material aparacaq..
Gözucu kağzlara baxdım.Körpü layihəsi idi.