. İndi ürək ağrısı ilə uşaqlığı belə əlindən alınmış qıza baxıb gülümsədi. Əlini uzadıb yanağını sığallayaraq dedi:
-Eybi yox, özün onsuzda gəlinciyə oxşayırsan. Bap-balaca oyuncaq kimisən.
Bənövşənin az qala kədərlə dolan gözləri, bu sözlərdən sonra uşaq şıltaqlığı ilə
parladı. Ayağını zərblə yerə vurub:
-Özünsən oyuncaq! Mən gəlincik-filan deyiləm. Müəlliməyəm və dərsə gecikirəm-deyib qapının ağzındaki çantasını götürüb məktəbə tərəf qaçmağa başladı.
Murad gülümsəyərək Bənövşənin arxasıyca baxıb, ağlına gələn fikirlə sevinclə başını yellədi.

Bənövşə axşam üstü məktəbdən gələndə qapının ağzında böyük bir qutu gördü. Heç nə anlamadan çiynini çəkib, qutunu içəri apardı. Açıb, böyük maraqla içinə baxdıqda cürbəcür oyuncaqlar, gəlinciklər görüb uşaq kimi sevindi. Bütün gecə balaca uşaq kimi oyuncaqlarla oynadı. Bunları Muradın aldığını bilsədə, edəcəklərindən sonra onu əsla bağışlamayacağını bilirdi...

2 HƏFTƏ SONRA:
Bənövşə böyük aynada son dəfə özünə baxıb, üzünə düşən saçlarını kənara itələdi. Bu gün Rənanın toyu idi və bu toya görə bəlkə də heç kim Bənövşədən çox həyacanlanmırdı. Özünü toplayıb, qapının ağzındakı ayaqqabılarını geydi. Evdən çıxıb asta addımlarla toy mağarının qurulduğu yerə-4 il əvvəl gəlin getdiyi həyətə gedirdi. Sonunda çatıb
ürkək nəzərlərlə ətrafa baxdı. Az sonra burda olacaqları yalnız o və Rənanın ailəsi bilirdi. Özünü toplayıb içəri keçdi. Mağarın ağzında Alagöz xanım onu qəzəblə süzsədə, toya gələn adamı qova bilməyəcəyindən heç nə demədi. Bənövşə içəri keçib, qapının ağzındaki masaya oturdu. Az sonra vağzalı sədaları altında Ruslan və duvağının altından belə titrədiyi hiss olunan Rəna girdi. Onlar üçün ayrılmış masalarına keçdikdən sonra, heç 15 dəqiqə keçməmiş 3 polis içəri keçdi. Bayaqdan uğultu bürümüş məclisə qulaqbatıran sakitlik çökdü. Hər kəsin nəzəri polislərə dikildi. Alagöz xanım və Murad polislərə yaxınlaşıb, sakitliklə məclisdən çıxartmaq istəsədə, rütbəli olduğu bilinən polis ötkəm səsi ilə dedi:
-Bu toyun