Bu əfsanənin qəhrəmanı krallıqda gözəllikdə tayı bərabəri olmayan Nərgizin həyatıdır… Üzünün gözəlliyi qədər ürəyinin gözəlliyini bilməyən yoxmuş. Evlənmə yaşına çatanda öz ürəyinin sahibini tapa bilmirmiş. Bu onun günahı deyildi, doğurdanda sevə biləcəyi, aşiq ola biləcəyi biri olmasını istəyirdi amma… Bir gün yaşlı bir qadından bir əfsanə eşidər. Bu əfsanəyə görə qarlı, bir o qədərdə zor aşıla bilən dağların arxasında qışı keçirən və qarların sahibi olan bir şəhzadə yaşayarmış. Oda təkmiş.. Təkliyi seçməsinin tək səbəbi onun üçün fədakarlıq edib bu soyuq qarlı ölkəsində onu həqiqətən sevib, onunla qalan birini gözləməsiymiş… Amma Nərgiz orada çox qala bilməzmiş… Oralar o qədər soyuqmuş ki, bunu fikirləşənlərin çoxu fikirlərindən dönərmiş. Hətta bəzi qızlar cəsarət edib getmiş bəziləri yarı yoldan qayitmiş, bəzilərindən heç xəbər belə alan olmamışdı…Amma qadın Nərgizə demiş ki: ”Bəlkə bunun üçün sənə dağın yaxınlığında yaşayan yaşlı cadugər kömək edə bilər”
Bütün çətinliklərə baxmayaraq Nərgiz yola çıxır. Ağappaq qarın gözəlliyi onu elə heyran eləmiş ki, soyuq belə onu yormayıb. Çox üşüməsinə, yorulmasına baxmayaraq yoluna davam etmiş. Və nəhayət şəhzadənin yaşadığı yerə gəlib çıxıb. İlk görüşdə bir birlərinə aşiq olublar amma dondurucu soyuq keçən hər dəqiqə Nərgiz üçün ölümə yaxınlaşmaq demək idi. Şəhzadə burda qalmağını çox istədiyini, amma bu onun ölümünə səbəb olacağını demiş və beləcə sevgiləri ümüdsüz qalacaq amma bir ömür boyu ürəyində yaşayacaq.
Nərgiz göz yaşları və çarəsizlik içində geri dönmüş. Amma yolda yaşlı qadının bəhs etdiyi cadugər yadına düşmüş. Axtarıb o yaşlı cadugəri tapmış. Cadugər bunun çarəsinin olmadığını deyib. Amma tək bir yolu varmış. Bu yol ancaq sevdiyi ilə yaxın tuta bilərmiş onu. Nadir bir növ olan çiçəyə dönmək. Ancaq qışda açan qarın altından başını çıxaran gülə dönmək. Nərgiz fikirləşir ki, bir müddətlikdə olsa bütün qışı sevdiyinin yanında keçirər. Gözlərindən yaş süzülərək razı olduğunu demiş. Cadugər ona bir dərman