anasının əlini sıxırdı sanki onu əzrailin aparmasına mane olacaqmış kimi.yenidən anasının ulduz bəsdir əlimi sıxdın deməsiylə o tez özünü toparlayıb əlini buraxır.lakin yenə baxışlarını ondan yayındırmırdı.
Artıq təyyarə Azərbaycana gəlmiş Heydər Əliyev adına hava limanına enirdi.Bakının zülmət qaranlığının vahiməliyini, şəhərin ulduz kimi parıldayan işiqları azda olsa yox edirdi.və budur onlar artıq vətən torpağına ayaq basıb.Vətənin qoxusunu ciyərlərinə çəkirdilər.bu an Ulduzun ürəyində bir ümüd toxumu cücərdi bəlkə Vətənin havası anasının xəsdəliyini bir dəfəlik yox edər və əzrailin əlindən alıb yenidən ulduz gilə verər.
Artıq bir həftəydi onlar Bakı da idilər və yaxınları qohumları hamı gəlib onlarla görüşürdülər.yada Həmidəylə vidalaşırdılar.bu da ulduza çox pis təsir edirdi.Günlər belə keçirdi artıq gəldikləri bir ay olmuşdu və Həmidənin vəziyyəti pisləşirdi.ilk əvvəl özü rahat ayağa qalxıb gəzsədə artığ yatağdan qalxa bilmir heç əlini belə tərpədə bilmirdi.
Hekayənin əsas qəhrəmanı olan Ulduzdan danışım biraz sizə.o evin ilk övladı, atasının nübar qızıydı(atası onu belə adlandırmışdı)uzun açıq şabalıdı saçları ,qarabuğdayı dərisi iri qəhvəyi gözləri qara qaşları və uzun kiprikləri vardı.incə əndamı hündür boyu isə gözəlliyinə gözəllik qatırdı.12 il əvvəl Türkiyə yə yerləşdikləri üçün bacısı və qardaşıda ilk təhsillərinidə orda almışdılar ( bacısı ulduzdan iki qardaşı isə üç yaş balacaydı).lakin üçü də ali təhsillərini orda davam ettirmək isdəsələr də mümkün olmamışdı.Ulduz ikinci turla Azərbaycandakı özəl universitetlərin birinə hüquq fakultəsinə daxil olmuş.bacısı kiprdakı özəl universitetlərin birinə qiyabi olaraq daxil olmuş.qardaşı isə elə həmin ilidə çox isdədiyi polis akademiyasını yüksək nəticəsiylə qazanmışdı.bir il orda oxuduqdan sonra məcbur Azərbaycana qayıddıqlarına görə təhsilini burdakı akademiya da davam ettirmək üçün lazım olan yerlərə müraciət eləmişdi.Ulduz əyani oxusada ildə iki dəfə gəlib imtahanlarını dərslərini həll elədib yenə