KİMİ...

Artıq axşam olmuşdu və səni evinə yola salmaq vaxtı idi.

Keçmişdəki kimi yenə sağollaşdığımız yerə gəldik.Öpüb, qucaqladın məni, mənsə şüphələndim bir az və sanki keçmişdəki kimi bunun son görüş olduğunu düşünüb dəlicəsinə qucaqlayıb öpdüm dodaqlarından...dönüb getdin...amma mən gözümü çəkmədim səndən...son gedişin olduğundan şüphələnirdim çünki,gözləyirdim,görəsən keçmişdəki kimi geriyə qayıdıb qucaqlayacaqsan məni,yoxsa son gedişində olduğu kimi arxana baxmadan gedəcəksən...
Getdin...mənsə qanadı qırılmış quş kimi geriyə...evimə qayıtmağa başladım.Artıq şüphəm qalmamışdı bu son gedişin idi..Yox, yanılmışdım, ümidlərim üzülərək qəmlənib yoluma davam edərkən bir əl toxundu mənə, baxdım bu sən idin.Qucaqladın məni və "ömrüm" sabah görüşmək ümidiylə dedin...KEÇMİŞDEKİ KİMİ...

Sevincimdən eve necə qayıtdığımı bilmirəm, amma bir də baxdım ki evdəyəm, qapını açıb içəri daxil oldum, qonaqlarla görüşmədən otağıma qaçdım və gizlətdiyim şəkilini çıxarıb masamın üstünə qoydum...KECMİŞDƏKİ KİMİ...

Axı artıq sən qayıtmışdın.Bu an telefonumun səsi eşidildi, sevindim...düşündüm ki sənsən və "alo" deyən kimi "nə tez unuduldum?bir sms yazmaq bu qədər çətindi ömrüm?!" deyəcəksən.Telefonu əlimə götürdükdə zəngin səsi gəlsə də kimin zəng etdiyi görşənmirdi.Get-gedə səs yüksəlirdi.Qulağımı cingildədən bu səs telefonumdan gəlmirdisə,bəs hardan gəlirdi...!
Telefonumdan gəlirmiş.
..19.12.10 saat 23:58...
Zəng edənsə sən deyildin...KEÇMİŞDƏKİ KİMİ...

Yaxın dostum idi,ad günümü ilk o təbrik etmək istəyibmiş.Mənimsə ən gözəl ad günüm və ən gözəl hədiyyəm cəmi 2 saatlıq bir yuxuymuş...görəsən mən nə vaxtsa xoşbəxt olacam...?!

KEÇMİŞDƏKİ