Otağımda heç vaxt olmadığım qədər
tənha idim bu gün.. Sənsizliyə heç
cürə öyrəşdirə bilmədiyim bu
qəlbimi yola gətirməyə
baslayırdım...və bu gün mən
pərdələri açdım və "Sənsizlik "adlı qaranlıq bir filmin çəkimlərinə
başladım. Bu filmi bu gün sənsiz
oynayacaqdım. Bu gun insanların
üzünə yalandan gülüb, özümü
xoşbəxt, həyatından razı biri kimi
gostərəcəm.. Sənsizliyimi elə oynayacam ki, hamı sənsiz xosbəxt
olduğuma inanacaq...Hər kəs məni
alqışlayacaq. " Görün nə qədər
səbirli, möhkəm, insandır "
deyəcəklər.
və məndə buna inanacam- sənsizliyin gözəl olduğuna, qəlbimin
artıq unutduguna, heç ağrımadığına
özümü inandıracam…!!! özünü
aldadan təlxəylər kimi…
Bu sənsiz oynadığım ilk filmimdə
sənin də iştirak etməyini istəyirəm...Gəlməyi unutma...Gəlib
necə yalandan insanların üzünə
gülüb özümü xoşbəxt
göstərəcəyimi, amma əslində
daxildə nə qədər əziyyət çəkdiyimi
izləməyi unutma. Sən də məni alqışlayarsan…öz rolumu necə gözəl
oynadığımı deyərsən…Məni nə
qədər də asan aldatdığını
deyərsən…Yox sanma ki,
aldandım...Sənə inanmadım heç
vaxt.. Amma qəlbimə məni aldatdığını başa sala
bilmədim...Sonra da zalı tərk
edərsən…" Səni unutmayacam "
deyib o gün məni tərk etdiyin
kimi...Amma mən səni unudacam
özümə verdiyim bu sözü tutacam...Arxana dönüb umid
verməyə çalışma...çünki artıq
Sənsizlik yoluna çıxmışam...
Mən əslində belə bir filmdə baş
qəhrəman olmaq istəmirdim.. Hər
kəsin baxıb ürək ağrısı duyacağı bir filmin baş qəhrəmanı olmaq
istəmirdim.. Amma sənə borcluyam
bu baş rolumu...Mənə ağlamağı,
həyatdan bezməyi, özümə nifrət
etməyi sən öyrətdin...Sən olmasan
mən belə bir filmdə oynaya bilməzdim. Artıq pərdələr açıldı…
Rejissoru sən olan “Sənsizlik ”
filmim baslayır…!