hediyye, suvenirler getirmishdi. Menim hediyyem ise Wilson raketkasi idi. "Belke, bu raketkayla normal atish ede bilersen" deyib mene gulurdu. Hediyye cox baha oldugundan qebul etmek istemirdim, bu hediyyeni qazanacaq hec bir shey etmemishdim. Bunu Bahadura soylediyimde, o:
- sen o layiheni qurtardin. Bu layihenin shirket ucun ehemiyyeti cox boyukdur, - demishdi.
Layihenin ikinci merhelesi ucun iyul ayinin evvelinde Bahadurla Enver Milana gedecekdiler, partnyorlarla gorush ucun hazirliqlar suretle davam edirdi. Men de onlar ucun prezentasiyalar hazirlayir, proqnoz hesabatlarini duzeldirdim.
Bir defe metbexde ozume kofe duzeldende Lamiye (menim musahibemde olan qiz) "Aziza, sen de gedirsen Milana?" sorushdu menden. Men "yox, ancaq Bahadurla Enver gedecekler" deye cavablabdirdim. Lamiye yari teeccub, yari kinayeli gulumsemekle "Dogurdan? Men bilen, Bahadur idare heyetine senin namizedliyini de verib axi. Hem de en cox senin getmeyini mudafie edir" demishdi. Menim hec neden xeberim yoxdu, bunu da Lamiyeye deyib kofemi goturub metbexden cixdim. Bahadurun stolu boshdu, bildiyim qeder shirketin idare heyetinin heftelik iclasindaydi.
Yerimde oturub ishime davam edirdim ki, Bahadur stoluna yaxiblashdi. Cox esebi idi. Onu tanidigim 2 aya yaxin zamanda onu bele esebi gormemishdim. Esebi halda menden,
- Shenqen vizan var senin?
- var, amma etibarli deyil. Muddeti bitib.
- onda tecili ozune viza acdir. Sen de bizimle gelirsen.
- amma..
"ne amma?" deye cigirdi. Ilk defe idi ki, bele ustume qishqirirdi. Bilmirem, niye bele esebi idi, amma her halda sebeb men deyildim. Sebeb men olsam bele, ustume bele qishqirmaga haqqi yoxdu. Adetim uzre, itidillik edib fikirleshdiklerimi ona demek evezine gozlerim doldu. Bahadur da sehv etdiyini anlamishdi, hem de aglamagimi gozlemirdi.
- gel arxamca- deyib meni iclas otagina cagirdi.
- bagishla, istemeden oldu. Iclasda esebilerimi korladilar, hirsimi sene tokdum. Etmemeliydim bele, uzr isteyirem.
Bahadur menden uzr isteyir?!