n gunden sonra ise Bahadurun ozu ile bu haqda danishmamishdiq.
Bu iki hefte erzinde Bahadurun meslehetine emel edib atamla da danishmishdim. Bu sohbet mene cox cetin basha gelmishdi, aramizdaki perdeni qaldirmish olmushdum mueyyen menada. Hefte arasi ish gununun axirina yaxin atama zeg edib, onu sham yemeyine devet etmishdim. Teeccublenmishe oxhsayirdi. "Bu hardan cixdi?" dese de, "Papa, ishlediyimden beri hec seni qonaq etmemishem, indi oz maashimla seni yemeye cagiriram. Bu qeder cox shey isteyirem?" deyib incimishdim. O da incidiyimi basha dushub qebul etmishdi. Axsham Trattoriada gorushecekdik. Bir evde yashasaq da, cox sohbetimiz olmazdi onla. Her sheye baxmayaraq, cox isteyirdim atami, ishguzarligini, intelligentliyini, vicdanliligini. Bele bir sohbet etmek cetindi mene onla. Amma qerarliydim, danishacaqdim. Bir az menim Italiya seferimden, Florensiyaya vurgunlugumdan, ishden danishirdiq. Aradaki bir az sukutdan sonra,
- Papa, Esmerle niye ayrilmishdin?- sorushdum. Sualimin yersiz oldugunu bilirdim.
Hec bu suali gozlemirdi- mene teeccuble "sen bunu hardan bilirsen?" yaxud da "bu sual hardan cixdi?" sorushurmush kimi baxirdi, uzunden sualima esebleshib-esebleshmediyi melum deyildi. Araya pauza cokdu, sanki, bu suala nece cavab vereceyini fikirleshirdi, fikirlerini yerbeyer edirdi. Men de susmush, onun danishacagini gozleyirdim.
- Her bir munasibet, ne qeder guclu olub-olmamasindan asili olmayaraq, bir kritik noqteye catir. Xususen de arada mesafe olanda. Esmerle bir-birimizi cox sevirdik. Men Moskvaya oxumaga gedende, o qeder de razi deyildi buna. Mense, hemin vaxt ucun duzgun addim atdigimi fikirleshirdim. Hem de Moskva burdan-bura idi, 2 il tez kececekdi. Amma realliqda her shey o qeder de asan olmadi. Arada mesafe olduqda, xususen de, her iki teref qisqanc olanda bir-birimizi cox incidirdik, her xirda sheyi soz edirdik, ele bil hala gelmishdik ki, normal sohbet ede bilmirdik, axirda ya o meni nedese gunahlandiracaqdi, ya da men bir behane tapib