e qebul edirdim. Bilirem ki, xeyalarim cox banaldi, amma sohbet Emile geldikde, o banalligi da qebul ederdim. Indi ise sadece oturub bir noqteye baxirdim. Bahadur da danishmigini dayandirmishdi, mene baxirdi. Yeqin ki, menim vereceyim cavabi gozleyirdi. Vereceyim cavab ozume melum idi, amma yene de fikrimi toplayib danisha bilmirdim. Bahadur danishmadigimi gorub,
- her shey cox ani oldu. gel men qayidandan sonra danishaq. Yeqin ki, bu qeder telesmeyim duz deyildi. Seni oyreshdire-oyreshdire deye bilerdim bunu. Moskvadan gelen bazar gunu qayidiram, onda danishariq.
Niye hemin deqiqe "yox" demediyime ozum esebleshirdim. Emindim ki, Bahaduru sevmirem, beli, cox hormet edirem, cox sheylerde ona qibte edirem, tanidigim en yaxshi, vicdanli insanlardan biridir, amma sevmirem. onu. Sevmediyim bir insanla aile heyati qurasi deyildim.
Hemin gun Bahadurla olan yemekden sonra meni bga qeder aarmagi teklif etdi, istemedim. Fikirlerimi bir yere toplamaga ehtiyacim vardi. O da, deyesen, basha dushmushdu, cunki tekid etmedi. Sadece "Ozune yaxshi bax. Gelen hefte gorusherik. Danishmaq istesen, nomrem aciq olacaq" deyib getdi. Ondan ayrilib Icherishehere geldim, hemishe ozumu pis hiss edende bura geler, burd gezerdim. Bu yay istisinde kucelerin sessizliyi eseblerimi sakitleshdirirdi. Axshama qeder bir az gezib baha qayitdim.
Baga geldiyimde anamin yaxshi ehvalindan nese yaxshi seyin bash verdiyini hiss edirdim. Seherisi gun evliliklerinin 23 illiyidi ve bu munasibetle atam onu xususi sham yemeyine devet etmishdi. Bu nece illerde onlarin bu gunu xususi qeyd etmeleri yadimda deyildi, elbette ki, her il anam (sone 4-5 ile qeder) anam hemin gune xususi hazirlanardi, nece gun evvelden magazalari gezib onsuz da saysiz-hesabsiz qarderobunu yeni platya ile doldurardi, amma atamdan hec vaxt bir inisiativin gelmdiyini gorubo da bezmishdi, son 4-5 ilde bu gun onuncun da adi gunlerden idi, her halda,ozunu ele gosterirdi. Indi atamin inisiativi oz eline goturub onu sham yemeyine devet