ucbatindan bu qeder vaxti shexsi heyatina deyil, ishine hesr edir. Goresen, Aysel nece ? Xoshbext ede bilecek Bahaduru?” fikirleri kecmsihdi aglimdan, deyesen, her sheyle heqiqeten heddinden cox maraqlaniram.
Florensiyaya catdigimizda saat 10-u oturdu. Santa Maria Novella stansiyasinda qatardan enmishdik. Bahadurun demeyine gore, sheherin esas gormeli yerlerine burden piyada getmek olardi. “Etiraz etmirsense, bu gunu menim ekspertizime guvenesen ve gedeceyimiz yerleri men secim” dedikde Bahadur, “OK. Onsuz da birinci defedir burdayam, size guvenmekden bashga sechimim yoxdur onsuz da” cavablandirmishdim.
Bahadurla ilk evvel Florensiyada yerleshen Duomoya baxmaga gelmsishdik. Elbette ki, burdaki kilse Milandaki qeder mohteshem deyildi, amma binanin kohne, ozune mexsus ruhu vardi, sanki, dogurdan da 4-5 esr deyishilmeyerek bu gune gelib cixmishdi. Mehz bu sebebden, bu kilse daha cox xoshuma gelmishdi. Hem de burda kilsenin qullelerinden birininin bashina cixib sheheri seyr etmek imkani vardi. 500-e yaxin pillekani qalxdiqda yorgunluqdan ve halsizliqdan ozumu cox pis etsem de, qarshimizda acilan menzere mene her sheyi unutdurmushdu. Bu yuksekliden butun sheher insanin ovcunun ici kimi gorunurdu. Bahadurla qullenin pencerelerinin birinin qarshisinda dayanmishdiq, ozumden asili olmayaraq,
- “cox sag olun ki, bura gelmeyi planlashdirdiniz. Burani gormeseydim, heyatimi tam yashamamish hiss ederdim”
Bahadur ise menim bu pafoslu cixishima hec ne dememish, sadece gulumsemishdi.
Sonra bir az Dumoya meydanini gezmish, ve ordaki kuce kafelerinin birinde nahar etmishdik. Nahar zamani yanimizda yashli bir cutluk eyleshmishdi. Her ikisinin yashi 50-ni otse de, bir-birlerine qarshi olan sevgileri, sanki, gozlerindne oxunurdu. Hesabi odeyib durduqda da el-ele tutmush, deye-gule yanimizdan otmushduler. Az-cox seyahet etdiyimden, ortayashli insanlar arasindaki bu munasibetin defelerle shahidi olmushdum. Amma deyesen, sheher meni daha da sentimentallashdirdigindan bu defeki