niye belesen? onda gel sabah gorushek. Mutleq danishmaliyiq. Sabah da bir behane getirme.
Belelikle, danishdiq. Sabah gunorta gorushecekdik. Gorush yeri kimi, Traveller's Coffeeni qerarlasdirmishdiq. Bilmirem, gorushmeye razi olmaghim duz addim idimi? Amma istenilen halda gorushub, her sheye birdefelik son vermeliydik, uzatmaq lazim deyildi.
Seherisi axsham saat 6-da hemin kafeye yollandim. Men 2-ci mertebeye qalxdigimda o artiq oldaydi, ve qabaginda olan bosh fincanlar meni bir xeyli gozlediyin gosterirdi.
- Salam- deyib, eyleshdim. Yanagimdan opmeye calishdi, uzumu cevirdim.
- Cox qeseng gorunursen, bu bir il sene cox yaxshi tesir edib, yeqin.
Emilin hec ne olmamish kimi bu banal sozleri eseblerime toxunmaga bashlayirdi. Ele bil, sonuncu zeng zamani meni mumkun olan ve olmayan sehvlerde gunahlandiran bu deyildi.
- Cox sag ol.
Bashladi yene bir az ozunden, imtahanlarindan danishmaga. Kesirlerini yaxshi yola veribmish, ordaki musahibelerden kecmeyibmish. Amma umidini itirmirmish, CV gonderdiyi yene bir nece shirket var, qayidanda onlarla yene elaqe saxlayacaqmish. Mense hec ne demeden ona qulaq asirdim. Evvelki Aziza olsam, indi ureyim agriyacaqdi, teselli verecekdim, "isteyirsen, seni hazirlashdirim musahibeye, komek edim" deyecekdim. Indi ise sadece onun bu bosh, loser shikayetlerine qulaq asirdim. Danishmadigimi gorub,
- Deyesen, bu problemlerim seni narahat etmir?- sorushdu.
- Duzunu bilmek isteyirsense, yox. Birinin heyatinda her shey yaxshi olanda, bashqa birisinin menfi enerjisini qebul etmek istemir- gulumsedim.- Men de bura shikayetlere qulaq asmaga gelmemishem.
Emil hec ne demedi. Menden bele reaksiya gozlemediyi melumdu.
- Duz deyirsen, bashqa sheycun danishmaq isteyirem senle. Nishanlaniram.
Ozumu teeccublenmish kimi gorsetmek istedim, ne derecede ugurlu alinib-alinmadigini bilmeden.
- Ne yaxshi. tebrik edirem. Taniyiram qizi?
- Menle Almaniyada oxuyur. Taniyirsan eslinde. Gunel yadinda? Kecen yay gormushdun onu.
Yadima dushdu-