- yaxshi, yene gelerik onda.
Layihe inanmirdim ki, o qeder uzanar ve biz yene bura seyahet ederdik. Amma Leyla ile onsuz da seyahet planlashdirirdiq. Ele Italiyadan bashlaya bilerdik turumuza.
Axsham qatarda qayidarken bugunki gunu fikirleshirdim. Heqiqeten, cox bextli bir insandim. Sevdiyim ish, hormet etdiyim ish kollektivi, yaxshi dostlarim, kifayet qeder maraqli heyatim vardi. Ailemin bu siyahiya daxil olmadigini gorurdum, amma mence, her bir sheyin her zaman ideal olmasi da mumkun deyil. Seherden ferqli olaraq, Bahadur iPad-ni bir kenara qoymushdu, o da pencereden kecdiyimiz yollara baxirdi, fikileri ile meshgul idi. Goresen, ne fikirleshirdi? Fikrim getmish halda, ona baxirdim. Uzunu cevirib gozumu ona zillediyini gorende ozumu pert olmush hiss etdim. Gozlemediyim halda,
- cox sag ol- dedi.
- men niye? Esas size teahekkur edirem. Siz olmasaniz, indi bu mohteshemliyini gormek evezine, Milanda alish-verish etmish olacaqdim. Amma eslinde siz olmasaniz, hec Milana da gelmish olmayacaqdim.
- cox maraqli gundu.
Milana catdigimizda saat 11-i kecirdi. Seher Bakiya qayidasiydiq. Duzu, qayitmaq istemirdim, omrumun mueyyen hissesini bax bele kecirmeye hazirdim.
Birinci gun yene meshgul, amma maraqli ish heftesi bashlamishdi. Bahadur da yene kohne narazi halina geri donmushdu. Dogrusu, bu qashqabaqli adam ile Italiyadaki o daha heyatsever, sohbetcil "Bahadur" arasindaki ferq meni cox teeccublendirirdi. Elbette, ondan ishchi kimi ozume guzesht ve ya xususi munasibet gozlemirdim, ish daxilindeki subordinasiya mene melumdu; sadece arada bir daha mehriban ola bilerdi, mence.
Enverin qizi sagalmish ve xestexanadan eve buraxilmishdi, bu sebebden ishde hami ucun shirinlik getirmish, sevincini bizle bolushmushdu. Bu son bir nece gunde ilk defe olaraq Bahadurun uzu az da olsa, gulmushdu.
Qayitdigim gunden beri, Anar meni nahara devet etse de, ishlerin coxlugundan ofisden cixa bilmirdim. Heftenin 5-ci gunu, nehayet ki, nisbeten boshluq idi ve Anarla nahar fasilesine