e demeden on oturacaqda oturmush, pencereden baxir ve danishmirdim. Bahadur da fikirli gorunurdu. Bir az sonra,
- Nece oldu? Xoshuna geldi bizim ushaqlar?
Elbette ki, xoshlarima gelmemishdiler ve “yox, hamisindan bir-bir nifret eledim, bir de onlari gormek istemirem” demek kecse de, ureyimden, sadece:
- Aha,- ile kifayetlendim,- pis olmadi.
- Mence, daha cox qoshula bilerdin sohbete. Ele oturmushdun, ele bil mecburi getirmishdiler seni ora.
Bahadurun bunu dediyine inanmirdim- onlarin mene dediklerini eshitmemek ucun kar olmaq lazimdi.
- Menim sohbete qoshulmagim ucun kiminse meni hemin sohbete qoshmasi lazim idi. Hec kesin de bunu etdiyini gormedim nese.
- Niye ki? Nece defe sene muraciet edirdiler, sen de qisa “he-yox” la kifayetlenirdin.
- Bahadur, onlarin mene yegane muraciet etdikleri vaxt “ Aziza, Bahadurun senden evvelki girlfriendi ile bir defe filan yere getmishdik”, “Aziza, Bahadurun universitetde oxuyanda gorushduyu bir qiz vardi, sonra hec neden ayrildilar. Bahadur, dogurdan noldu sonra o qiza?”, “Aziza, Bahadurun senle nishanlandigina hele de inanmagimiz gelmir, adeten, hemishe yashca ozunden boyuklere vurulardi. Noldu sene, Bahadur, zovqun deyishdi?” kimi kommentlerdi. Sence, bunlarin hansi birine qoshula bilerdim?-
- Sadece illerdir bir-birimiz;e dostluq etdiyimizden, artiq her sheyi bilirik. Ona gore de bu bizim hemishe aramizda olan zarafatlardi.
- Xoshuna geler, sen de yanimizda ola-ola menim dostlarim menim haqqimda ele “zarafat”lar etsinler?
- Mence, her sheyi cox ciddi qebul edirsen. Onlar senle dil tapmaga calishirlar, sen sehv basha dushursen. Hele sonra Delyaya dediyin lap kobuddu. Evlenib-boshanmaq haminin bashina gele biler, heyatda her shey olur. Bunu onun uzune vere vurmamaliydin.
Bahadur sesini qaldirmasa, sakit danishmaga danishsa da, sesinde sebirsizlik, eseb tonlari eshidilirdi.

- Bes onun mene “Biz o vaxt mektebde oxuyanda filan shey bash verende, Aziza, o dovr senin yadinda olmaz, belke hec anadan da olmamishdin,