ə deyirdi ki, biz
evlənəcəyik bəs mənə
nəsə olsa sənə kim baxacaq.
Məndə deyirdim ki, dəli-
dəli danışma. Ehhh… Nə bilim…
Gecə yatarkən yuxumu qatdım.
Görürdüm ki, toy
günü Ayaz mənimlə rəqs edərkən
sinəsindən axan qan mənim
gəlinliyimə bulaşır və üzümə
baxaraq
gülüb alnımdan öpür, hər yan
qaralır və Ayaz yoxa
çıxır. Mən yuxudan oyanar
oyanmaz Ayaza zəng
vurdum ki, bəs bu gün evdən
eşiyə çıxmasın. Ancaq
bu imtahanın çox vacib olduğunu
dedi və 10
dəqiqədən sonra imtahandan
çıxacağını, telefonunu
bağlayacağını və mənə zəng
edəcəyini söylədi.
Məndə onun sözünü 2 etməmək
üçün razılaşdım.
2 saat imtahandan keçdi… Mən
ona zəng elədim.
Telefonu bağlı idi. Saatlar bir-birini
əvəzlədi, ancaq
telefonu yenədə bağlı idi.
Ürəyimin döyüntüsünü
qulağımla duyurdum. Sevincim,
narahatçılığımla əvəz olunmuşdu.
Balaca qardaşım kanalları
çevirərkən
bütün verilişlər eyni şeyi
göstərirdi. “
Azərbaycan Dövlət Neft
Akademiyasında qanlı terror
hadisəsi olub, ölülərin və
yaralıların sayı hər keçən
dəqiqə artır”. Birdən birə elə
qışqırdım ki, qardaşımın
əlindəki televiziya pultu yerə
düşdü. Evdə toya hazırlıq görən
qadınların hamısı mənə tərəf
qaçdı.
Danışa bilmirdim, nəfəsim
kəsilirdi. Anam da
televizyaya baxdı və əlini ağzına
qoydu. Hamı mənə
dedi ki, hələ heç nə bilinmir.
Qorxma… Amma
qulaqlarım onları eşitmirdi. Birdən
birə telefonuma
zəng gəldi. Ayazl zəng etmişdi. ELə
sevindim ki, sevincimdən
ağlamağa başladım və sevinə-
sevinə
telefonu açdım. Telefonu açarkən
polis maşınlarının
siqnalları və insanların qışqırıq
səslərini eşitdim.
Telefonda başqa bir adamın səsini
eşirdim.
- Xanım, siz Ayazin nəyisiniz?
Sonuncu sizinlə danışıb?
-Ni…Ni… Nişanlısı… – Dİlimi
tərpədə bilmirdim. - Xanım….
- Alo…Alo.. Yalvarıram deyin….
- Ayazın cəsədini şəhər
xəstəxanasındadır. Başınız
sağ olsun…
Telefon əlimdən düşdü. Artıq
ətrafımdakı qadınlarda
başa düşdüyündən, dizlərini
döyməyə ucadan ağlamağa
başladı. Mən ağalaya