bilmirdim…
Ağlamağa
cəsarət edə bilmirdim. Yuxu idi
sadəcə deyə
fikirləşmişdim…
Onun yasında olarkən, Ayazin
yanında oturan qız
mənə yaxınlaşıb, yanımda əyləşdi
və ağlaya-ağlaya
danışmağa başladı: - Ayaz, həmişə
mənimlə birlikdə oturur və
söhbətləşir. Mənə səni nə qədər
sevdiyindn
danışmışdı. O silah səsləri və
qışqırıraqlar gələr
gəlməz boş imtahan vərəqinə tez-
tez nəsə yazmağa
başladı. Terrorist qapıdan içəri
girər-girməz
sinifimizdəkiləri güllələməyə
başladı. Silahını mənim üzümə
tutarkən, Ayaz ayağa qalxaraq
onun üzərinə
getdi və bir neçə dəfə atəş açdı.
Mən qorxumdan
özümü itirmişdim. Silahında güllə
bitincə sinifdən
qaça-qaça çıxdı getdi. Ayazın
kağızı budur- o
əlindəki kağızı mənə uzadaraq
dedi. Kağızda
yazılmışdı: ” Xahiş edirəm məni
bağışla, səni çox sevirəm”
Artıq 2012-ci ildir. Sabah mənim
toyumdur. Anam
məni məcburi başqasına verir.
Amma ürəyimdə heç
vaxt Ayaza olan sevgim
bitməyəcək. Öləndən sonra
ona qovuşmağımı arzu