coox Xaiw Edirem Oxuyun Ve Baxin mEN cOX pIS olDUM
aGladim :'(
Həyatımda hər kəsdən çox
sevdiyim bir oğlan var idi.
Adı Ayaz idi. Biz birlikdə
universitetə hazırlaşmışdıq.
Xoşbəxtlikdən Mən Bakı Dövlət
Universitetinin
Jurnalistika fakültəsinə, o isə
Azərbaycan Dövlət Neft
Akademiyasına daxil olmuşdu. Elə
univeristetə daxil
olduğumuz ilk gün o mənə
təbriklərdən sonra məni sevdiyini
demişdi. Həyatımın ən xoş günü
olduğu
üçün eyni gündə iki sevinc
yaşadım. Həm universitetə
daxil oldum, həmdə ürəyimdə
həmişə sevgi hissi ilə
alışıb yanan oğlan mənə sevdiyini
etiraf etmişdi.
Sevincimdən yerə göyə sığmırdım.
Dərsdən sonra
birlikdə görüşər, dənizkənarında
gəzər, əl-ələ tutub söhbət edərdik.
Onun gözlərindəki sevgini
kitabdakı
cümlələr kimi oxuya bilirdim. O
mənə həmişə gözəl
gözlüm, yayqaşlım deyirdi.
Dediyinə görə həyatında
gördüyü ən gözəl qızda elə məhz
mənəm. Mən
ürəyimi tamamilə ona
bağlamışdım. Amma çox
qorxurdum ki, bir gün o məni
sevməz, məni atar.Ayaz da mənim
qorxumu hiss edirdi. Məhz buna
görə 4-cü kursda artıq oxuyanda
mənə demişdi ki,
bizimkilər sizə elçi gələcək. O
qədər
həyəcanlanmışdım ki, sevincimdən
gözlərimdən yaş
gəlirdi. O qədər görmüşəm
filmlərdə, romanlarda
sevgililər bir-birlərinə qovuşmur
deyə. Ona görə mən öz sevgimə
qovuşacağım üçün çox sevinirdim.
Sevincək evə gəlib , anama hər
şeyi danışdım və
mənim də razılığım olduğu üçün
qonaqları “HƏ” ilə
yola salacaqdılar. Həmin gün
unudulmaz idi mənim
üçün. Əslində həmişə Ayaz da
mənim üçün
qorxurdu. Onun qorxusu sadəcə
bir gün mənim gözəlliyimə
kiminsə vurulacağı və qaçıracağı
üçün
olmuşdu. Çünki elə olurdu ki, hər
ay elçilər gəlirdi
bizə. Anam gil xoşbəxtlikdən
həmişə mənim fikirimi
soruşublar.
Uşaqlıqdan atamı itirmişdim.
Atamı itirəndən bu günə
belə sevindiyim olmamışdı.
Nişanımızı və toyumuzu təsvir
edib elə həyəcanlanırdım ki…
Atamın
olmamasına baxmayaraq həmişə
Ayaz məni elə
qızıymışam kimi qoruyurdu. Təbii
ki, bu da