Proloq:
Hər bir qadının dünyaya gəldiyi anda ilk öyrəndiyi
şey-susmaq! Xüsusi ilə Azərbaycanda... Atanın,
qardaşının, ərinin etdiklərinə sən azmı susmusan?
Hər zaman susuruq... Hələ uşaqkən ərə verilən,
oxumaqdan məhrum edilən, evə məhkum edilən
qadınlar...
Qadın olaraq dünyaya gəlməyin lənətini
daşıyanlardan biri idi Bənövşə. Atası oğlan övlad
istəsə də, ALLAH Bənövşəni vermişdi ona. Dünyaya
gəldiyi ilk gündən atası qız olduğu üçün ona və
anasına işgəncə edirdi. Anası isə qızının yaxşılığı
üçün susurdu və qızına da susmağı öyrətmişdi...
BÖLÜM 1:
Bənövşə kitablarını sinəsinə sıxıb, başını aşağı
salaraq məktəbə gedirdi. Üzündə isə 30 dəqiqə
əvvəl yaşadıqlarının kədəri vardı...
30 DƏQİQƏ ƏVVƏL:
Atası Bənövşənin kitablarını götürdüyünü görüb,
qaş-qabağını töküb qəzəblə qışqırdı:
-Arvad! Bu qızın çox gedəcək məktəbə? 16 yaşı
var, bir istiyəni çıxmadı verim getsin.
Bənövşənin anası yan otaqdan yorğun halda gəldi.
Neçə il idiki xəstə idi. İndi də saralmış üzünə zorla
gülümsəmə
yerləşdirib, xasiyyətini bildiyi ərini şirin dili ilə
sakitləşdirməyə çalışdı:
-A kişi, nə olub yenə? Hələ uşaqdıda qız. Qoy rahat
məktəbə getsin sənallah.
Atası:
-Bu məktəb nəyə lazımdı baş açmıram mən.
Onsuzda gedib bozbaşını bişirəcək yad oğlunun
evində-deyib əliylə qapının ağzında başı aşağı
dayanmış Bənövşəni göstərib dəvam etdi:
-Bu neybəti kim alacaq heç bilmirəm! Bircə harasa
rədd olub getsəydi...
Bənövşənin anası qızının daha da pis olduğunu
görüb, güclə addımlayıb əlindən tutaraq çölə
çıxartdı. Qapını arxasıyca örtüb, ərinin eşitməməsi
üçün pıçıltıyla dedi:
-Mənim gözəl qızım, sən fikir vermə atana. Bilirsən,
o elə danışır ancaq.
Bənövşə başını qaldırmadan, "yaxşı" mənasında
yellədi.
Anası xəstəlikdən gücünü itirmiş qollarını qaldırıb
qızının yanağını oxşadı. Gözlərinə sevinc qarışıq
qürurla baxıb dedi:
-Mənim gözəl balam. Anan qurban olsun gözlərinə.
Sən oxu, heç nəyə fikir vermə. İnşALLAH bəlkə
atanın ürəyinə rəhm düşər, səni qoyar