ßölüm 2 “Susqun…”
İndi 6 ay sonra o oğlan gülümsəyərək Bənövşəyə
baxırdı...yenə... Bilmirdi buna sevinsin, ya
əsəbləşsin. Tək bildiyi 6 ay boyunca hər gün o
Böyük çinarın yanından keçərkən ümidlə ona
gülümsəyərək baxan oğlanı görmək istədiyi idi.
Donub qalmışdı nə edəcəyini bilmədən, lakin uzun
müddət oğlana baxdığını anlayıb utancdan qızardı.
Başını aşağı salıb
sakitcə yoluna dəvam etdi. Asta-asta addımlarkən,
səbəbini bilməsə də, oğlanın onu dayandırmasını
arzulayırdı. Öz-özünə: "ALLAHım onu birdə görə
biləcəm? Nolar dayandırsın, ya da yox heç nə
deməsin. Of! Nə olub mənə belə?"-deyə pıçıldarkən
arxadan gələn səsdən donub qaldı...
...arxadan gələn səsdən donub qaldı. Kimsə 5-6
addım arxasında dayanıb gülürdü. Bənövşə bu
gülüşü tanıyıb əsəbiliklə geriyə çevrildikdə,
gözlədiyi kimi həmin oğlanın ona baxıb güldüyünü
gördü. Qəzəblə nəsə demək istəsədə özünü
saxlayıb, başını aşağı saldı. Qarşısındaki oğlan
Bənövşənin esebleşdiyini anlamış kimi susdu. Bir
addım ona yaxınlaşıb dedi:
-Öz-özünə nə danışırsan balaca?
Bənövşə oğlanın onun dediklərinin hamısını
eşitdiyini düşünüb qızardı. Bir anlıq nə deyəcəyini
bilmədi...
Murad qarşısındaki qızın qızardığını görüb
gülümsədi. "Eh balaca, utananda daha gəşəng
olursan. Kim olduğunu bilsəm bircə, bir ömür
mənim olacaqsan"-deyə düşünüb, soruşdu:
-Adın nədi balaca?
Qız başını qaldırıb qəzəblə ona baxaraq:
-Mən balaca deyiləm! Adımdan sənə nə?-deyib
geriyə çevrilib, az qala qaçaraq getdi.
Murad bir anlıq donub qaldı. Sonra özünə gəlib iti
addımlarla qızın arxasıyca getdi. Amma o qız
çoxdan ağacların arasında itmişdi. Durmadan ora-
bura qaçıb qızı tapmağa çalışırdı, sonunda yorulub
...arxadan gələn səsdən donub qaldı. Kimsə 5-6
addım arxasında dayanıb gülürdü. Bənövşə bu
gülüşü tanıyıb əsəbiliklə geriyə çevrildikdə,
gözlədiyi kimi həmin oğlanın ona baxıb güldüyünü
gördü. Qəzəblə nəsə demək istəsədə özünü
saxlayıb, başını aşağı saldı. Qarşısındaki oğlan
Bənövşənin esebleşdiyini anlamış