. Düzgün hərəkət
etdiyinə sevinsədə, ürəyində azda olsa peşmanlıq
vardı. Biraz gec çıxdığı üçün qaçaraq eve getdi.
Qapılarının ağzına çatdıqda bir anlıq dayandı. Ürkək
halda qapını açıb içəri keçdikdə üzünə bərk bir sillə
dəydi.
Atası:
-Hardasan ay namussuz?! İndi də məktəb adıynan
çıxıb, gədə-güdəylə görüşürsən?! Hamı çoxdan
gəlib o xarabadan, sen hardaydın?!...-deyib,
suallarına cavab gözləmdən, vəhşicə