z tap, toyu gözləyirəm. Mənim də gəlməyə bəhanəm olsun.
−Hələlik...
Telefonu qapayıb deyindi:
−Evlən, evlən... Bircə bağlansaydı bu söhbət.
****
Heç telefonu əlindən qoymamış zəng melodiyası səsləndi. Nömrə tanış deyildi. Cavab verdi:
−Eşidirəm.
−Rauf Şıxovdur?
−Bəli!
−Salam. Bağışlayın, nömrənizi Cabbarovdan almışam. Sizi bir qədər narahat edəcəm.
Rauf peysərini qaşıdı:
−Hmm, eşidirəm.
−Mənə köməyiniz lazımdır. Telefon söhbəti deyil, mümkünsə görüşüb danışaq?!
−Kiminlə danışıram?
−İlqar Talıbovla. Görüşə bilərik?
−Yəqin ki, olar.
−Çox sağ olun. – kişi bir qədər duruxdu. – Hörmətinizi artıqlaması ilə qiymətləndirəcəm.
Rauf bir az susub dilləndi:
−Hələ nə danışacağımızı bilmirəm... Yəqin ki, məni anladınız.
Kişi yorğun səslə:
−Hə, əlbəttə. Nə vaxt görüşək?
Azacıq düşünüb dedi:
−Bu gün axşam 18:00-da mümkündür.
−Harada?
−Zala gələrsiniz. – ardınca ünvanı diktə etdi.
−Oldu, görüşərik.
Telefonu qapadı. Təkrar peysərini qaşıdı. Təzə vərdiş yaranmışdı. Bəzi filmlərdə gördüyü kimi,nəsə düşünəndə qeyri iradi əli başına uzanırdı. “Allah xeyir eləsin.” - düşündü.
* * *
−Nə yaxşı oldu amma, çox da uzaq deyil. – İradə xanım səsləndi.Maya ayaqqabısının ipini bağlayıb, ayağa qalxdı:
−Hə ana, o barədə yaxşıdır. Görəsən müəllim necə biridir?
Yataq otağından Eldarın səsi gəldi:
−Çox savadlı müəllimdir. Müzəffər mənə pis məsləhət verməz. Onun oğlunu iki il əvvəl bu müəllim hazırlayıb. Yüksək də bal yığmışdı uşaq. Amma hələ bilmirəm qəbul eləyəcək, ya yox. – yoldaşına səsləndi - İradə, həkimə bu gün gedəcəksiniz?
Ana qızının saçını hamarladı:
−Qoy görək oğlum nə vaxt vaxt tapır da.
Nicat da əlindəki qovluğu bağlayıb, ayaqqabısını götürmək üçün ayaqqabı dolabına yaxınlaşdı:
−İcazə ala bilsəm tez gələcəm.
İradə xanım nəyisə xatırlayıb ərinə tərəf döndü:
−Niyə deyirsən ki, hələ bilmirəm qəbul edəcəyini? Niyə qəbul etməsin ki?
Eldar çiyinlərini çəkdi:
−Nə bilim, qəribə, prinsipial adamdır deyirlər. Çox