Əfsanə fikirləşdi:
−Bəlkə elə eləyib ki, bir də təkrarlamayasan? - əlavə etdi.
Maya başını buladı:
−Başqa cür eləyərdi. Nə bilim, axır heç yadımdan çıxmır.
Əfsanə birdən döndü:
−Dayan, həm də idman müəllimidir dedin?
−Hə...
−Onda cavan qalar yəqin.
Maya gülümsədi:
−Elə cavandır da.
−Doğurdan? Nə yaşda olar ki?
−Məncə 26-27.
Əfsanə təəccübləndi:
−Yaxşı da. Hardan tapmısınız onu?
Maya çiyinlərini çəkdi:
−Nə bilim, Müzəffər dayı məsləhət görüb atama.
Əfsanə öz-özünə danışdı:
−Gənc şagird və gənc müəllim. İndi bildim səni niyə cırnadır.
Maya tərs-tərs baxdı:
−Boş-boş danışma! O müəllimdir, mən şagird. Özü də sən deyən adamlardan deyil. Çox ciddi, qaraqabaq biridir. Həm də kobud, özündənrazı!
Əfsanə güldü:
−Yaxşı, yaxşı. Sən lap barıtsan ki. – Birdən arxaya baxıb, tez döndü. - Maya...
−Nolub?
−Gəlirlər...
−Kim? – soruşdusa da, özü arxaya boylandı. Tez də döndü:
−Axmaqlar!
Bunu görən oğlanlar ürəkləndilər. Qızların onları gözlədiklərini zənn edib, onlara çatmağa çalışdılar. Maya və Əfsanə artıq binaların arasındakı yola dönmüşdülər. Burada gəliş-gediş daha az idi. Maya narahat oldu:
−Ay Allah! Bunlar hardan gəlib çıxdılar?
Bu vaxt düz arxada səs eşitdilər:
−Görəsən bu gözəllər hara gedirlər?
Əfsanə hirslənib ağzını açmaq istədi, amma Maya onun əlini bərk-bərk sıxdı. Onların dinmədiyini görən digər oğlan əl çəkmədi:
−Mən yanmaz idim ey yar,
Nazın məni yandırdı....
Maya ciddi səslə geri dönmədən dilləndi:
−İndi səni elə yandıracam, oduna qohum-əqrəban isinəcək.
Oğlan daha da cürətlənib, onun qolundan tutdu:
−Təki məni sən yandır.
Maya qıpqırmızı pörtdü, bir anlıq özünü itirdi. Əfsanə də qorxaq nəzərlərlə özlərindən böyük və boy-buxunlu oğlanları süzdü. Birdən Maya diqqətlə oğlanın ayaqlarına baxdı. Oğlan da eyni istiqamətdə baxanda, gözlənilmədən dizi ilə onun qarnına möhkəm zərbə vurdu. Bu elə ani baş verdi ki, digər oğlan da özünü itirdi. Bundan istifadə edən Maya, üstü dəmir qayışlı çantanı