Yaxşı, sən məni avam hesab elə, mən də bilirəm nə edəcəm. Bu məsələni öyrənəcəm. Necə var, nədən keçməli olsam da. Səni ifşa edəcəm. Quldur! Əcəb maskalanıb, müəllimdir guya. Fizikanı yaxşı bilməyindən mahir istifadə edir.
− Yaxşı, olsun... Sizə necə rahatdır. - Maya dilləndi.
Rauf güclə seziləcək istehza ilə:
− Yaman çox fikirləşdiniz.
Maya inadla ona baxdı. Səsində bir amansızlıq, dönməzlik var idi:
− Əlbəttə, fikirləşməli çox şey var.
− Hm, məsələn?
− Məsələn, mənim huşumu nə ilə, necə və niyə apardığınız...
Diqqətlə müəllimində ən xırda baş verə biləcək dəyişikliyə göz qoydu.
Rauf elə bil deyilənləri eşitmədi. Maşını dolanbac yola döndərdi. Arada sürən qısa sükutu onun zəhmli səsi pozdu:
− Maya, sən detektivə çox baxırsan? – birdən “sən”ə keçdi.
Maya başını buladı:
− Məni azdırmağa çalışmayın. Mən yaxşı bilirəm ki, iradəm möhkəmdir. Gərək elə dəhşətli bir hadisə baş verə ki, huşumu itirəm. O ki qala bu.
− Azdırmıram. - qızın məntiqi onun xoşuna gəlmişdi, bu yaşda hər kəs belə inadcıl, ağıllı, düşüncəli olmur, etiraf etmək istəməsə də qız onun gözündə yüksəlmişdi. - Soruşuram, detektivə çox baxırsan?
− Tutaq ki, elədir. Nə əhəmiyyəti?
− Onda de, əgər mənim sənə etdiyimi hansısa bir filmdə görsəydin,nə məna çıxarardın?
Maya geri çəkilmək istəmədi:
− Deməli, nəyisə gizlədir. Özü də ciddi-cəhdlə.
− Bəlkə qızı qoruyur? Özü də ciddi-cəhdlə! - gülümsədi.
− Deməzdim. Qarşı cins həmişə öz mənafeyini düşünüb. İndi də sizin müdafiə
əhvalatınız yalnız öz xeyrinizədir. Buna əminəm.
− Feministsən? – ciddi halda soruşdu.
− Xeyr, optimistəm.
− Daha çox eqoist. – Rauf düzəliş etdi.
− Kimsə elə qəbul edə bilər, - Maya incidi - amma eqoist deyiləm!
Maşın blokun qarşısında dayandı. Rauf ona sarı baxmadan:
− Çatdıq, düşün.
Maya maşından enib, onun ardınca liftə keçdi. Liftin güzgüsündə qeyri-iradi Raufun üzünə baxdı. Bunu hiss edən Rauf da sərt baxışı ilə güzgüdə onu süzdü. Elə güzgüdəcə toqquşan baxışdan Maya diksindi. Özünə baxdı. Vay, saçları