r vermişdilər ki, həmin nömrəli maşın qeydiyyatda yoxdur. Deməli, saxta nömrə olubmuş. Bəs onların Maya ilə nə işləri? Yaxşı, deyək ki, avtoxuliqanlar olub, qəza da qəsdən olmayıb. Heç uyğunluq yoxdur. Şəhərin mərkəzində - elə bir yerdə, qızğın iş günündə... Yox, yenə uyğun gəlmir.Heç nə çatmırdı beyninə. Fikirləşməyi də yadırğamışdı. Bu vaxt Raufla həkim birlikdə çölə çıxdılar.
− Eldar müəllim, çox şükür, salamatlıqdır. Qorxulu heç nə yoxdur. Həkimi də çağırdım ki, özü hamınızı arxayın etsin.
Bu dəfə İradə xanım bərkdən hönkürdü. Həkim ona tərəf döndü:
− Narahat olmayın, hər şey arxada qaldı. Başına yüngül tikiş qoymuşuq, huşu özündədir indi. Bircə sol qolunda sınıq var. O da düzələcək, əsas odur ki, elə bir sürətdən sağ çıxıb, buna şükür edin. Keçmiş olsun! – deyib, getdi. İradə xanım sevincindən Eldarın sinəsinə sığınmışdı...
– Sənə görə təəssüflənirəm, Rauf. O qız da heç bir təqsiri olmadan həyatını itirəcəkdi. Görünür doğru yoldasan. İzə düşmüsən ki, onlar belə hərəkətə gəliblər. Bəs məndən istədiyin nədir?
Rauf yerində dikəldi:
− Əvvəla, bu işin açılmasını istəyirsinizsə, işin gedişi haqqında əsla heç kəsə heç nə deməyin. Əsla! Yeznələrinizə, bacılarınıza, köməkçinizə, heç kəsə!
− Onlar yad deyillər axı.
− Heç ailənizə də...
İlqar duruxdu:
− Yaxşı, demərəm. Bəs sonra?
− Mənim üçün təcili öyrənin ki, Elçinə hansı silahdan atəş açılıb.
− Bu artıq məlumdur.
− Xeyr! – kəskinliklə onun sözünü kəsdi, – məlum deyil!
Çünki, ona öz silahından atəş açıblar.
İlqar heyrətdən dondu:
− Nə danışırsan?
− Düz eşitdiniz. Buna əminəm. Siz bütün əlaqələrinizdən və maddi gücünüzdən istifadə edib bunu yenidən araşdırın. Amma səs-küy yaratmayın, heç kəsə də qətiyyən bir kəlmə də deməyin. Bu yalnız ziyanımıza işləyər.
− Yaxşı, oldu. Bunu mütləq öyrənəcəm. Başqa?
Rauf ayağa qalxdı:
− Başqası odur ki, özünüzdən də muğayat olun. Bir də mərhumun cangüdəni Əfqanla təcili görüş təşkil edin, onunla danışacaqlarım olacaq.
− Bu elə indi də mümkündür. Əfqan indi bizdə