Gecə yarısı dalbadal atılan güllə səsinə yerindən dik atıldı Gülüzar arvad.Oyananda səs kəsilmişdi.Bəlkə də yuxu görürdü.”Yəqin yenə təlimdədi əsgərlər” düşündü.Gözucu divardakı saata baxdı.”Bu saatda da təlim olar,Yox, bu dəqiq yuxudir.”Gecə çox narahat yatmışdı.O yatanda Vüsal hələ də evə qayıtmamışdı.Onun yaşıdları ailə-uşaq sahibiydilər.Gülüzarsa hələ də oğluna uşaq gözüylə baxır, o evə gəlməyincə gözünə yuxu getməzdi.Elə divanda oturduğu yerdəcə yuxulamışdı.”Durmuşkən elə Vüsala da baxım, yekə kişi olsa da gecələr üstünü açır həmişə.”Öz-özünə deyinə-deyinə oğlunun otağına tərəf addımladı.Tappıltı salıb onu oyatmaqmamaq üçün barmaqlarının ucunda yeriyirdi.Bir neçə addım atmışdı ki, gördüyü dəhşətli mənzərədən yerindəcə donub qaldı.Sünbül öz otağında qan içində, yarıçılpaq uzanmışdı.Ağ rəngli gecə geyimi tamamən qana boyanmışdı.Sinəsindən iki güllə dəymişdi.Ondan bir-iki metr aralıda isə əlində ov tüfəngi olan Vüsal oturulu vəziyyətdə, gözləri açıq donub qalmışdı.Güclə yerindən tərpənib Vüsala tərəf gəldi.Onun yaxasından tutub çığırmaq istəsə də səsi çıxmadı.Güclə bunları deyə bildi:“Sən neylədin oğlum, axı niyəə?”Vüsala yaxınlaşanda onun da güllə yarasından keçindiyini gördü.O, intihar etmişdi.Sünbülü öldürəndən sonra özünü vurmuşdu...





Ucqar rayonların bir kəndində yaşayırdı Vüsalgil.90-cı illərin inflyasiya dövrü başa çatsa da bir çoxları kimi onların da maddi vəziyyəti yaxşı deyildi.Həm kənddə qalıb nə edəcəkdi ki?İşsizlik, pulsuzluq tay-tuşları kimi onu da qazanc dalınca Rusiyaya getmək fikrinə salmışdı.Nə anası, nə yeganə bacısı Sünbül getməsinə mane ola bilmədilər.Özündən yaşca çox kiçik də olsa Sünbül ona həm bacı, həm qardaş olmuşdu.Anasını bir başqa cür, tək bacısını bir ayrı cür sevirdi.Elə gedişinin əsas səbəbi də onu layiq olduğu kimi yaşatmaq, ürəyi istəyən hər şeyi almaq idi.Sevimli bacısının cehizlərini öz qazancıyla almaq böyük arzusuydu.Gözəllər gözəli Sünbül bacısını yamaqlı corabda, yırtıq ayaqqabıda görməyə daha dayana