olmuşdu.. Bazarda tez-tez gördüyü sarışın, arıq, hündür bir rus qızı çox bəyənmişdi..Onu görməyə o qədər alışıq idi ki, bir gün həmişəki vaxtdan bir az gec gələndə darıxardı, gözü saatda qalardı. Nəhayət günlərin birində özündə cəsarət toplayıb qıza qəlbini açdı. Qız da Vüsalı intizarda çox saxlamayıb “hə” cavabı verib onu evlərinə dəvət etdi. Ünvanlarını başa salıb axşam onu evdə gözləyəcəyini dedi. Vüsalın başqa fikri yox idi. Lenaya vurulmuşdu sadəcə. Axşam işdən sonra yaxın dükanların birindən bazarlıq edib Lenagilə yollandı. Əlbəttə ki, araq da almışdı. Əlləri titrəyə-titrəyə qapını döydü. Çox həyəcanlı idi. İndiyədək hansısa qızın evinə getməmişdi. Lap qonaq kimi olsa belə. Kənddə gənc oğlanın sevdiyi qızgilə getməsi ayıb sayılardı. İndi də getməzdi heç. Lena özü dəvət etməsəydi. Qapını orta yaşlı bir qadın açdı. Deyəsən Lenanın anası idi. Dolu bədənli, qısa sarı saçlı, tünd göy gözləri vardı. Özünü itirdi. O, Lenanın anasının bu dəqiqə onu qovacağını düşündü. Bir yandan da qadının geyimi onu bir təhər etdi. Zalım qızının elə bil paltarı yox idi. Gecə geyimindəydi. Kobud da səsi vardı:

-Sənə kim lazımdır, cavan oğlan?

Arvadın zəhmli səsindən özünü elə itirdi ki, az-çox bildiyi rus sözləri də az qala yadından çıxacaqdı. Özünü güclə ələ alıb dedi:

-Bağışlayın, Lena evdədir?

Gözləmədiyi halda qadın mülayımləşdi:

-Aaa, sən Vusalsan? Gəl, keç içəri. Utanma. Mən Lenanın anasıyam. Adım Olqadır. Elə bil öz evindəsən. Keç, divanda əyləş.Qadının belə sərbəstliyi onu daha da sıxdı. Sanki Vüsal bu evə hər gün gəlib gedirmiş kimi həddindən artıq səmimiyyət göstərirdi. Əlindəkiləri Olqaya verib içəri otağa keçdi. Olqa mətbəxə keçə-keçə Lenanı çağırırdı:

-Qızım, tez çıx hamamdan.Qonağın gəlib artıq.

Bir azdan Lena hamamdan çıxdı. Anası ev geyimi əvəzində gecə geyimilə Vüsalı qarşıladığı kimi qızı da deyəsən hamam paltarını əynindın çıxarmaq fikri yox idi. Vüsal çaşıb qalmışdı. O hara gəlib düşüb? Onun aləmində qonaq qəbul etmək belə olmurdu.