keçirməli oldu.

Evə dönəndə gecə baş verənləri xatırladıqca özünü bağışlamırdı. Olqaya, Lenaya deyil, özünə daha çox nifrət edirdi. O həmişə istənilən bir qadını anlamağa çalışıb. Hətta Olqa kimiləri də. Burdakı qadınların özlərini tanımadıqları kişilərə belə asanlıqla təslim etmələrinin əsas səbəbi maddiyyat deyildi. Kişi təmasından məhrum olmaları idi. Yalnız tənha, boşanmış qadınlar deyil, ərlilər də bunu edirdi. Hər gün evə sərxoş gələn ər spirtli içkinin təsirindən “kişiliyini” belə itirmişdilər. Ərləri tərəfindən ödənilməyən tələbatını istiqanlı, ehtiraslı Qafqaz kişiləri tərəfindən ödəyirdilər. Bu sahədə azərbaycanlı kişilərə isə çatan olmazdı. Əliaçıq, gözəl və ehtiraslı qadın qarşısında zəif, hisslərinə yenilən kişilərimizə.. Bu hadisədən bir müddət keçdi. Vüsal bir neçə ay əvvəl yaşadıqlarını çoxdan unutmuşdu. Yadına düşərkən belə daha üzülmürdü.





Pulu artdıqca qadınlarla əlaqələri də çoxalırdı..Bəzən özü özünü tanıya bilmirdi.Bura gələnədək başıaşağı, qız kimi həyalı, utancaq Vüsal üçün darıxırdı da bəzən. Keçmiş günlərini qaytarmaq üçün nələri verməzdi..Amma daha gec idi.Bu yoldan dönüş yoxdur.O, belə düşünürdü.Hesab edirdi ki, daha təmiz həyata qayıda bilməz.Hələ kənddə olanda onun yanında kimsə bu ölkəni “gedər-gəlməz yol”, “Cəhənnəm” adlandıranda hər zaman onların sözünü kəsib etiraz edərdi:”Adamın özündən çox şey asılıdır.İradəli insanı heç nə və heç kim yolundan döndərə bilməz.Əgər mən iş üçün gedirəmsə başqaları ilə nə işim?Başımı aşağı salıb öz həyatımı yaşayacam.Öz işimlə məşğul olacam.Burda heç bir ölkənin, camaatın günahı yoxdur.Təmiz insan hər yerdə öz təmizliyini qoruya bilər.” Yaxşı deyiblər, ”Uzaqdan baxana döyüş asan görünər” .Gəldi, öz gözü ilə bu Cəhənnəmi gördü, amma sözündə dura bilmədi.Öz təmizliyini qoruyub saxlaya bilmədi.Əslində Vüsal daxilən heç də pis insan deyildi.Mərdimazarlıq, satqınlıq, pul üçün hər yola əl atmaq-ona yad olan cəhətlərdi.Baxmayaraq ki, vətəndən uzaqlaşan kimi burdan dost kimi gedənlərin çoxu