ə sərilib al-qan içində uzanan bacısının yanında donub qalır. Nə edəcəyini bilmir. Tək günahkar o özü idi. Yaşamağa haqqı yox idi artıq. Hələ də əlində olan tüfəngin tətiyini alnına dirəyir. Bu an anasını düşünür. ” Yəqin ki, güllə səsinə artıq oyanıb. Elə bu dəqiqələrdə otağından çıxıb bura gələcək. Məndən nə baş verdiyini soruşacaq. Ona nə cavab verəcəm? Deyilməli dərddirmi deyim, izah edim?..”Gülüzarın yazıq görkəmini, ağlar gözlərini təsəvvüründə canlandırır. Yox, anasına verəcək bir cavabı yox idi. Günahkar yalnız odur!.. Cəzasını da özü verməliydi...Bağışla məni, ana..Sən də bağışla, ata.Əmanətini qoruya bilmədim...
ezizlerim calisinki oz sehvet hislerinizi cilovlamaga calisasiz cunki bu cism bu beden biz Allahdan manetdi onu oldugu kimide pak ve temiz qaytarmaliyiq serhlerinizi gozleyecem hormetle