az qalır.Bilirsən ki, Səliməgilin ailəsi ilə hələ sən uşaq olanda danışmışdıq ki, əsgərliyə getmədən əvvəl sizi nişanlayaq.Sən qayıdandan sonrasa toyunuz olsun.Bunu yadından çıxarmamısan ki?Bilirəm, heç vaxt bizi pis vəziyyətdə qoymamısan.Bundan sonra da qoymayacağına inanırıq.Bizə bir söz yaz.Səliməgilə gedəkmi?”Səlimə Rasimin deyiklisi idi.Daha doğrusu “göbəkkəsdi”si.Onlar doğulanda ataları qərar vermişdi onların gələcəyi haqda.Bu nə adətdir ee?Düzdür indiyədək Rasim başıaşağı, valideynlərə tabe övlad olub.Amma indi buna yol verə bilməz.Başqasını sevə-sevə ömrünü sevmədiyi qadınla keçirməsi özünə etdiyi ən böyük haqsızlıq olardı..Baxmayaraq ki, Səlimə çox gözəl, ismətli, çox qadının gəlini olmasını arzuladığı qız idi.Kənddə çox adamın onun arxasınca həsədlə baxdığını özü də görürdü.Yox, Rasim elə bu gün Leyla ilə qəti danışmalıydı.Əslində o məktubdan əvvəl də Leylaya onunla evlənmək istəyini, ciddi fikirdə olduğunu dəfələrlə demişdi.Leyla isə ya ona inanmırdı, ya başqa səbəbə görə Rasimlə hələ də görüşməyə tələsmirdi.Anasına cavabı gecikdirmək istəmirdi.Qorxurdu ki, birdən onun susqunluğunu razılıq kimi başa düşüb ondan xəbərsiz Səliməgilə elçi gedərlər.Buna görə də Leylagilə zəng etməyi qərara aldı.Onun tapşırığını düşünmədi.Bu günlərdə atası evdə idi, bilirdi.Leylanın atası dənizdə işlədiyi üçün 15 gün işdə, 15 gün evdə olurdu.Yəqin qardaşı da evdə olar.Eh, olsun da.Mən ki, pis niyyətlə zəng etmirəm.Elə mənim istəyim də Leylanın atasıyla, qardaşıyıa danışıb qızı onlardan istəməkdi də.Leylanın anası o hələ uşaqkən vəfat etmişdi.Evdə üç nəfər idilər-ata, qardaş və bacı-Leyla.Fikrini qətiləşdirib zəng etdi.Düşündüyü kimi də oldu.Telefonu qardaşı açdı.Gənc oğlan səsi idi, demək qardaşı idi.Bir dəfə gizli nömrə ilə yığanda yaşlı kişi səsi də eşitmişdi.O da atası olardı.Bu dəfə dəstəyi asmadı.



-Alo, Leylagildir?

-Bəli.Siz kimsiz?

-Mən Leylanı sevirəm.-Özünü itirdiyindən bilmədi nə desin.Hardan başlayıb harda bitirəcəiyini əvvəldən götür-qoy etsə