qızın əxlaqlı ola biləcəyinə kim
inanardıki? Nə ata-anamız vardı, nə qohum-qardaşımız. Yenə bir gün Ramin mənə görə ailəsi ilə dalaşıb çıxıb evdən, fikirli olduğuna görə yolda maşın vurub. Yası günü anası yaxamdan yapışıb "oğlumu sən öldürdün!"-deyə qışqırırdı. Ondan sonra depresiyyaya düşdüm. Günlərlə otağımdan çıxmırdım. Elə o vaxt bacım, Bakıya işləməyə gələn atanla tanış olub. Onsuzda zəif iradəli olan bacım, atanın yalanlarına inanıb sizin kəndə qaçdı. Bacım qaçandan sonra sanki ayıldım. Onun getməsində özümü günahkar bilirdim. Bu evdə tək, gecələr qorxaraq yaşasamda oxudum, öz gücümə işə girdim. Eh, adıma nələr deyilmədi. Ata yox, qardaş yox, ər yox, onda mütləq pozğun olmalısan Azərbaycanda. Heç kəs anlamırki mən Raminin toxunduğu əllərə başqasının toxunmağına dözə bilmərəm. Sən uşaq olanda gəlmişdim sizə, atan qovmuşdu. Gərək o vaxt bacımı və səni aparaydım, amma bacım çoxdan taleyiylə barışmışdı. Hə bizim hekayəmiz belə idi. Sən nə etmək istəyirsən qızım?
Bənövşə eşitdiklərindən təsirlənsədə, heç düşünmədən dedi:
-İnstut oxumaq!

4 İL SONRA...
Bənövşə parktdaki oturacağa əyləşib fikirləşirdi. 4 il əvvəl xalasına instut oxumaq istədiyini demişdi və dediyini etmişdi. O da Südabə müəllimə kimi ədəbiyyat müəlliməsi olmuşdu. İndi isə təyinatını gözləyirdi. Ağlından öz kəndlərində müəllimə olub, olanların intiqamın Alagöz xanımdan çıxmaq keçirdi. Lakin 4 il ərzində çox dəyişmişdi. Əvvəlki qapalı, susqun Bənövşə deyildi, güclü, şən, özünə inanan bir qadın idi. Qadın idi... 4 il ərzində Muradı bir dəfə də olsun görməsədə, özünü evli bir qadın kimi hiss edir və davranırdı. Bu düşüncələrdən qurtulmaq üçün diqqətini dağıtmaq istəyirdiki, birdən yanındakı cütlüyün səslərini eşidib qulaq asmağa başladı:
-Dedim sənə hava sərindi. Soyuq olacaq sənə.
-Of! Hava 25 dərəcədi, palto geyinməli idim?
-A, yox gözəlim. Sən mütləq bu yaxası açıq koftanı geyinməli idin.
-Bəli cənab Aydın, elə bunu geyinməli idim.
Aydın əsəbi şəkildə Yasəmənə baxıb, yanındakı