f etmişdi. Amma rəis hər dəfəsində onu dayandırırdı və əmrin yuxarıdan olduğuna işarə edirdi.
Alagöz xanım ən birinci bunun
Bənövşənin işi olduğunu düşünsədə, artıq bu fikrinin doğru olmadığını düşünməyə başlayırdı. Axı atasız, anasız adi bir müəllimənin yuxarıdakılarla nə əlaqəsi ola bilərdiki? Unudurdu, unudurdu Bənövşənin xalasını-nazirlikdə işləyən Nailə xanımı...

Bənövşə göz yaşları içində evinə gedərkən telefonuna zəng gəldi. Bilincsizcə götürüb, cavab verdi:
-Alo...
-Salam qızım, necəsən?
-Yaxşıyam xala. Çox sağ ol, hər şey əla oldu.
-Sevindim. Amma qızım onu çox saxlatdıra bilmərəm. Elə də böyük vəzifəm yoxdu axı.
-Eybi yox xala. 1-2 saata buraxdır. Bu qədəri ona bəsdi hələki...

Rəis telefon danışığını sonlandırıb, süni təbəssümlə Alagöz xanıma baxıb dedi:
-Siz azadsız Alagöz xanım, amma oğlunuz bu gecə burda qalmalı olacaq. Amma xəbardarlıq edirəm, o toyu unudun. Birdəki kimi incitmisiz bilmirəm, amma o adamdan uzaq dursaz yaxşıdır.
Alagöz xanım şöbədən çıxanda pıçıldadı:
-O adamı sonra taparam, çünki indi tək məqsədim Bənövşəni oğlumdan uzaqlara göndərməkdi...
Qadın övladdır, bacıdır, həyat yoldaşıdır, anadır...ən əsası isə qadın sevgidir. Hər zaman, hər yerdə sevgidir qadın. Çünki bu dünyadaki hər bir qadının sevgisini ürəyində daşıyan bir insan mütləq vardır...

Alagöz xanım bütün gecəni fikirləşmişdi. Bənövşənin gəlişi, belə güclü və özünə inamlı olması onu çox narahat edirdi. Bənövşəni öz hökmü ilə əzə biləcəyinə əmin olsada, oğlunun arvadına inanıb ona qarşı çıxmasından çox qorxurdu. Gecə ağlına cürbəcür fikirlər gəlsədə, ən birinci Bənövşəni qorxuzmağı qərara alıb dərin yuxuya getdi.

Səhər Alagöz xanım Bənövşənin evinin qarşısında dayanıb, ikrah hissi ilə bu daxmaya baxırdı. Əslində özüdə evlənməmişdən əvvəl bundan da kasıb evdə qalırdı, amma insan heç bir zaman pis günlərini xatırlamazki... Sonunda özünü toplayıb, qapını döydü. Qapı açılanacan, bilərək taxdığı qızıllarını səliqəyə salıb, üzünə daha zəhmli ifadə