vecsizcə çiynini çəkib:
-Yaxşı, amma pulunu səndən alacam-deyib gülümsəyərək vərəqi anasından aldı.

Alagöz xanım səhərdən bəri qızını səbirsizliklə gözləyirdi. Sonunda Firuzə gəlib, əlindəki paketi anasına uzadıb dedi:
-Ana bu...bu dərman bilirsən nədir?
-Bilirəm qızım.
Firuzə qorxmuş halda anasına baxdı.
ßölüm 7“Susqun…”

-Ana yalvarıram etmə bunu...
-Kəs səsini! Sən bilməzsən belə şeyləri. Öz ailən olanda başa düşərsən.
Firuzə gözündən axan yaşları əlinin tərsiylə silib, güclə pıçıldadı:
-Ana yazıqdı, eləmə.
Alagöz xanım qəzəblə qızının biləyini tutub, incidəcək dərəcə də sıxıb hökmlə dedi:
-Bunu bir adama desən, öldürərəm səni!
Firuzə anasına sanki dəhşətli bir məxluq imiş kimi baxıb, təəssüflə başını yellədi.Axşam xörəyi çəkən Alagöz xanım, Bənövşənin boşqabını qabağına çəkib dərman qutusunu əlinə aldı. Öz-özünə:
-Hə, Şəhla nə demişdi. "Biri qarşısını alır", onda 10-u olanı yox eləyər-deyə pıçıldayıb, əlinə aldığı həbləri əzib yeməyə qarışdırdı...
Səhər Bənövşə həyəti süpürərkən, qarnında birdən yaranan güclü ağrıdan gözləri qarardı. Biraz dayanıb ağrının keçməsini gözləsədə, ağrı keçmək bilmirdi. Artıq dözə bilməyəcəyini anlayıb, evə girmək istəyirdiki çöl qapısı döyüldü. Güclə gedib əl qapısını açdıqda, qarşısında olduqca həyacanlı görünən qonşuları Südabə müəlliməni gördü. Nəsə anlamış kimi təlaşla soruşdu:
-Müəllimə nə olub? Niyə bu vəziyyətdəsiz?
-Qızım anan...ananın halı pisdi.
Bənövşənin anası illərdiki xəstəydi, lakin Südabə müəllimə bunu demək üçün gəlmişdisə, deməli vəziyyət daha ciddi idi. Bənövşə ağlına gələn qorxunc fikirlərdən qurtulmaq istəyirmiş kimi qaçaraq evə girdi. (müəllif: Cəmilə Məmmədli) Masanın arxasında oturub çay içən Alagöz xanımı görüb, həyacandan titrəyərək dedi:
-Xala, anamın vəziyyəti pisdi. Yanına getmək istəyirəm...
Alagöz xanım əlindəki fincanı qəzəblə masaya qoyub, az qala bağıraraq dedi:
-Sən heç yerə getməyəsən! Gəldiyin heç bir ay deyil, indidən bəhanə düzəldirsən anan evinə