n qolundaki göyərtiləri gördüm. And olsun ALLAHa, bu qıza bir çırtma belə vursan səni polisə verərəm!
Vasif bəy Südabə müəllimənin dediklərindən qorxub, bir-iki addım geri çəkildi. Əri öldükdən sonra, oğlunu müəllim maaşı ilə böyüdən Südabə müəllimənin dediyini edə bilən qadın olduğunu bilirdi. Səsinin tonunu biraz aşağı salıb dedi:
-Müəllimə kim bilir o nə eliyib ki, qovublar. Günahı olmasa qovmazlarki.
Südabə müəllimə, Vasif bəyə baxıb, özünə məxsus hökmlə dedi:
-Vasif kişi, nə bilirsən günah qızındadı? Bir soruşdunki?
Vasif bəy vecsizcə çiynini çəkib dedi:
-O ailə hörmətli ailədi. Mütləq günah bu neybətdədi. Getsin özünü bağışlatsın. Bu evdə yeri yoxdu da onun.
Südabə müəllimə Vasif bəyə iyrənirmiş kimi baxıb, Bənövşənin əlindən tutub:
-Sənin evində yer yoxdu, mənim evimdə var! O arvadın meyidinə də əlini vurma. Özüm sabah gəlib həll edəcəm hər şeyı.-deyib, Bənövşəni arxasıyca çəkib evdən çıxdı.

Bənövşə bütün gecəni gözlərini bir nöqtəyə dikmişdi. Südabə müəllimənin bütün cəhdlərinə baxmayaraq bir kəlmə belə danışmamışdı. Ancaq susurdu, heç ağlamırdıda.
Südabə müəllimə anasının hüzürünü öz evində verirdi. Evə gəlib, oturan qadınlar ona baxıb öz aralarında pıçıldaşırdılar. Alagöz xanım hər kəsə
Bənövşənin evindən oğurluq etdiyini, buna görə qovulduğunu demişdi. Hər kəsdə sorğu-sualsız ona inanmışdı.(müəllif: Cəmilə Məmmədli) İndi Südabə müəllimədən çəkinsələr belə, yenə də Bənövşəyə kinayə ilə baxıb, öz aralarında pıçıldaşırdılar.
ßölüm 10 “Susqun…”

Bənövşənin evindən oğurluq etdiyini, buna görə qovulduğunu demişdi. Hər kəsdə sorğu-sualsız ona inanmışdı.(müəllif: Cəmilə Məmmədli) İndi Südabə müəllimədən çəkinsələr belə, yenə də Bənövşəyə kinayə ilə baxıb, öz aralarında pıçıldaşırdılar.Bənövşə onun haqqında deyilən sözləri eşitmirdi. Bu qeybətcil qadınların səsi ona bir uğultu kimi gəlirdi. Birdən bu uğultu kəsilsədə, Bənövşə bunada fikir vermədi. Bu an kimsə Bənövşəni qucaqlayıb, "bacı, bacım!"-deyə hayqırıb ağlamağa başladı. Sanki