{Sevmiwdim}


Səni sevmişdim. Həm də lap çox sevmişdim. Ürəyimin döyüntüsündə Aldığım nəfəsin istiliyində Sənə baxan gözlərimin parıltısında, sevmişdim. Canım,balam her şeyimsən demişdim Bir-birimizdən küsəndə Mənasız bir dava etdikdə,bir-birimizdən incidikdə gözlərimdən axan yaş, sənə olan sonsuz sevgimdən irəli gəlirdi. Aldığım nəfəsdə eşitdiyim səslərdə Yenə ədə sən mənim hər şeyimsən demişdim... Bu qədər böyük sevgi olarmı Qarşımda dağlar belə dayana bilmədi,ağladı. Mərdsen,sən tam mənim istədiyimsən deyə düşünürdüm. Amma sehv etdim çünki sən bundan istifadə edib özünü nəsə hesab etdin,bu qədər özündən razı olmağa gərək vardımı? Artıq anladım sənə mənə yaraşan insan deyilsən. Ürəyimdəki illər boyu saxladığım şəklini Dəfələrcə xəyyalarımda səni əzizləyib yada saldım. İstəməyərəkdən səni çıxartdım həyatımdan və sənlə bağlı hər şeyi yox etdim həyatımdan. Amma yenədə bacarmadım. Çünki səni sən düşündüyündən də çox sevirəm. Sevgimdə səni bir xəmir kimi yoğurdum. Sonra səni içimə çəkdim. Ve səni ürəyimə yapışdırıb Həqiqi şəkilivi çəkdim. Amma çox heyif ki Sənin mənə olan yalan sevgini gördüm. Bax elə o andaca Düşündüklərimi ovcuma aldım Və ağladım,bütün bədənimdən sanki alov çıxdı,yox oldu sənə olan sevgim.. Sən mənim sevgimə laiq insan deyilsən. Bundan əminəm artıq. Kaşki sənə yenidən inana bilsəydim, Sevginin nə olduğunu öyrədə bilsəydim. Kaşki heç bu kəlmələri sənə yazmazdım. Kaşki Həmişə sevgilim,canım deyə bilsəydim. Artıq sənə bu sözləri heç vaxt deyə bilməyəcəm... Özünü nəyəsə məcbur etməyə və ya məndən qaçmağına ehtiyac yoxdur. Çünki artıq sevgin gözümdən kiçildikcə-kiçildi. Qum dənələri kimi yox olub gedirsən gözümün önündən. Sən...yalanlar dolu həyatı sevirsən. O həyatda özünü xoşbəxt hiss edib yaşayırsan. Söylə nolar söylə, çəkinmə Sən ....məni necə sevə bilərsən axı ürəyində, düşüncələrində o qədər yalan ola-ola... Hər hansisa bir kəlimələrə və ya sözlərə ehtiyac yoxdur artıq. Sən.....mənim sevgimə laiq deyilsən və mən istədiyim deyilsən artıq. Sən