Son gorush ve peshmanliq - Gedirsen? - He. - Eminsen? - He. - Bes, sevgimiz? Bu qeder yashananlar? - Geldi-geder hiss idi. Oldu ve kechdi. Sen de bele qebul etsen sevinerem. Qiz (bashini terpederek): - Belke de, haqlisan. Belke de, olmamasi lazim olan hissler idi. - Menimle hemfikir olduguna sevindim. - Darixmayacaqsan? - Yox. - Hech mi? Her sheyi yeniden bashlaya da bilerik. - Hech... Gozleme meni. Doneceyime umid de etme. Her sheye yeniden bashlamaq uchun de chox gecdir. Ehtiyac yoxdur. - Bunu ne vaxt anlamaga bashladin? - Seninle son gorushumuzden sonra. - Yaxshi. Eger, dogurdan da gedeceksense teles. Yoxsa... Qiz sozunu bitire bilmedi. Elleri ile uzunu ortub bashini ashagi saldi. Aglayirdi. Oglan onun sachlarini tumarlamaq, onu sakitleshdirmek istedi. Lakin... Derhal, fikrinden vaz kechdi ve elini ashagi saldi. Dinmez- soylemez arxasini chevirib addimlamaga bashladi. Sanki, ayaqlarina dash dolanmishdi. Her addim atdiqca, sanki, dash onun ayaqlarini daha da sixirdi. Getdikce suretini artirdi. Birden dayandi ve arxaya chevrilib qayitmaq istedi.. Ancaq.. Qiz orada yox idi. Yeniden donub yoluna davam etdi. Eve chatdi. Daxili yanirdi heyecandan. Geceye kimi de bu heyecan onun ichinden chixmadi. Qizi beyninden ata bilmirdi. Ona gore chox narahat idi. Axi, qizin ekiz bacisi Sevincden ve o oglandan bashqa hech kimi yox idi.. Hem de ki, ozu de qiz uchun chox... Artiq dozmedi. Mobil telefonunu achdi. Gece saat 11 olduguna baxmayaraq qizin nomresine zeng vurdu. Qizin sesi eshidildi: - Eshidirem. - Salam. Necesen? - Salam. Her shey yaxshidi. - Eminsen? -Hech olmadigim qeder. Bilirsen, sen haqli idin. Sen getdikden sonra chox uzulduyumu etiraf edirem. Hetta, agladim da. Amma, sonra chox dushundum ve anladim seni sevmediyimi, yashananlarin sadece kechici hiss oldugunu. - Bilirsen, men de, chox dushundum. Belke de, yeniden bashlaya bilerik. - Mumkun deyil. CHunki, seni hech vaxt sevmemishem. Gec de olsa, anladim bunu. - Yalan dediyini bilirem. Sadece mene aci vermek