ayrı
yaşamağın ölümden ne ferqi var
idi ki, tekrar yenesevdiyi düşdü
yadına. Kaş yanımda olsa dedi
genc qız. Gözlerini son defe öpse,
rahatca ebedi olaraq gözlerini
yuma bilerdi artıq. Yene gözleri
bulaq kimi çağlamağa başladı.
Sevdiyini son defe görmemiş
ölmek istemirdi. Az da olsa ondan
bir xatire almamış bu dünyadan
köçmek istemirdi. Amma sevdiyi
kim bilir kiminle beraber idi...!
Qız öz sevgi dolu qelbini heç
kimle bölmemişdi göresen oğlan
kiminle bölmüşdü öz qelbini?
Onun sevgisini silib atdımı gören
qelbinden? Qızın içi birden
nifretle doldu. Üstüne bir ağırlıq
çökdü. Onu düşünende her
deqiqesinin hüznlü keçmesi çetin
gelirdi genc qıza. Ölmek istedi,
artıq yaşamaq istemirdi bu
dünyada. Amma sevdiyinden bir
xatire almamış bu dünyadan
köçmeyeceyine and içmişdi genc
qız. Kim bilir belke de sevdiyi
oğlan onu unudub artıq. Tekrar
gözlerini açdı. Derin bir düşüntü.
Birden qızın atası içeri girdi. Ve
qızına üreyini vermek isteyen bir
könüllü tapıldığını dedi. Qız bu
xebere heç sevinmedi.
Gözleri artıq yaşla dolmuşdu.
Hemin gece biri gözlerini ebedi
olaraq yumdu ve genc qız
cerrahiyye emeliyyatı olundu.
Emeliyyatdan 1 hefte sonra qız
sağaldı. Amma dünya daha başqa
geldi qıza. Sanki ne ise eksik idi
heyatından. Aradan aylar keçmişdi
genc qız artıq temiz sağalmışdır.
Amma içindeki hesret, kövreklik
qurtarmamışdı. Sevdiyi yadına
düşende üreyi evvelkinden çox
ağrıyırdı. Bir defe göre bilseydim
deye üreyinde danışdı. Qelbi yene
sızlamağa başlamışdı. Amma neye
görese her gece qefilden güclenir
ve onu yuxudan oyandırırdı ve
berk döyünürdü. Amma qızın
dibçekde yetişdirdiyi güller var idi
ki, hemişe onlarla danışırdı. En
çox sevdiyi gülü ise qızıl gül idi.
Çünki qızıl gülün yeri onun üçün
ayrı idi. Çünki o gül de genc qızla
gülüb ağlayırdı. Amma qız bu qızıl
gülü sevdiyine hediyye
vereceyine and içmişdi. Bu gülü
ona göre saxlayırdı. Birden
qapıları döyüldü qızın. Qız qapını
açdı amma heç kim yox idi.
Birden gözü