onemlisi menim bu gun kim oldugumdur.
Emine Cana baxirdi, eslinde ona inanirdi, Can kechmishini gizletmishdi, chunki Emineni itirmekden qorxmushdu. Qinanilacagindan qorxurdu. Canla olan her bir deqiqesi xoshbext kechmishdi, geriye baxdiqda ichinde Can olan birce kederli ani bele yox idi.
Can onu qorumushdu, Canla boyumushu o...
Can onun elinden tutub qaldirmishdi, onu sevmishdi...
Ona ferqli olkeleri gostermish, ferqli medeniyyetlerle tanish etmishdi...
Can ona her gun surprizler ederdi, opmeden ishe getmezdi...
Canin etdiyi butun hereketler sevgi idi, saxta seven insan hech vaxt butun bunlari ede bilmezdi. Kechmish ise kechmishde qalmishdi, kechmishdeki nifretine gore belke de haqqli idi Can...
Emine ozunu Canin yerine qoyub dushunmeye bashladi.
Eminenin en yaxshi xususiyyeti bir kesi qinamadan ozunu hemin adamin yerine qoyub dushunmeye bashlayardi...
Emine gozlerini yumdu...Dushundu...
Can...Gozlerini achdi Can...
Can sanki onun butun ruhuna, nefesine, ureyine qonmushdu, damarlarina axmishdi...
Her ikisi ayaq ustde bir-birine diqqetle baxirdilar. Canin gozlerinde sevgi qarishiq yalvarish var idise, Eminenin gozlerindi qezeb qarishiq sevgi var idi...
Emine gozlerini qiydi...Birdem Cani mohkemce qucaqladi.
-Can kechmishine gore seni gunahlandirdigim uchun meni bagishla bilirem ki sen meni sevirsen, buna inaniram, kechmishinde ne oldugu mene maraqli deyil. Atan anana geldikde ise onlara gore uzgunem, istemezdim bele olsun...
Can barmaqlarini Eminenin dodaqlarina aparib: Sshhh, bu senin gunahin deyil...
Demish ve mohkemce Emineni qucaqlamishdi...
Gunun stressinden sonra ikise de uzanmish, bir-birlerini mohkemce qucaqlayib yatmishdilar...
Can birdem tez oyandi: Aman Allahim, chixishim bu gun universitetde chixishim var.
Emina yataqinda oturub, Canin chiyinlerini qucaqladi: Ne chixish?
Can: Bagishla sene demeyi unutmusham, amma bu gun ..... Universitetde meni danishmaq uchun devet edibler, sende gelmelisen, desteyine ehtiyacim var, 1000 lerle