Nərdivanlardan endim. Aşağısı kif iyi verirdi. Burada illərin yaşanmışlığı vardı sanki. Mən də kiçik qapıdan girdim. Cədvəllər vardı. O cədvəllərin altında şahzadələrin, köhnə zamanda yaşamış insanların şəkilləri vardı. Altlarında 'Madame de Mortsauf' filan yazırdı. Mən də yanlarına getdim. 'Cesars Family' deyə bir başlıq vardı. Bütün cədvəlləri araşdırdım. Bu köklü kral ailəsinin oteldə də çəkilmiş fotoları vardı. Təbii o zamanlar otel yeni idi. Bir az daha gedincə “Cesars” adlı bir fotoşəkil gördüm. Fotoşəkildəki yer eyni içində olduğum otağa bənzəyirdi. Məndə cədvələ ellə toxundum. .O illərdəki danışmaları eşitdim bir an. Qarmaqarışıqdı. Sonra çiyinimə dümağ bir əl toxundu. Yerimdə sıçrayaraq diksindim. Dərhal otaqdan qaçdım. Bu oteli “Cesars ailəsi” qurmuşdu. Və onlar ölmüşdülər, özləri yox idi amma kabusları hələ bu oteldə idi bəlkə. Qaçaraq yuxarı çıxdım. Konsert salonu gördüm. İçəridə kimsə yox idi. Diqqətlə ətrafa göz gəzdirirdim. Heç kəs olmadığı halda mərkəzdə olan pianino öz-özünə çalınmağa başladı. Salonun qara pərdələri oynayınca çölə qaçdım. Tualetə gedib üzümü yudum. Güzgüdən arxamdakı qapının açıldığını gördüm, içimdə qəribə bir hiss vardı, kiminsə arxamda dayandığını hiss edirdim. Çevrildim… Güzgüdən arxamdakı qapının açıldığını gördüm, içimdə qəribə bir hiss vardı, kiminsə arxamda dayandığını hiss edirdim. Çevrildim, başında çiçəklərdən tac olan ağ paltarlı köhnə zamanda yaşamış bir qadın gördüm. Ayaqları yerdən kəsilmşdi, havada gəzirdi sanki, kabus kimi. Mane ola bilmədim. Gözlərimdən yaşlar töküldü. Qaçaraq lobby-a çıxdım. Saat on birə on dəqiqə qalmışdi. Tək bir adam belə yox idi. Mən də party-ni soruşmaq üçün reseptyonise getdim. O da yox idi. Böyük cədvəllərin, altı-yeddi metrlik köhnə tip pərdələrin, saray kreslolarının tapıldığı lobbyde məndən başqa kimsə yox idi. Sakitləşmək lazım olduğunu düşündüm, bəlkə də yorğun idim, kiçik bir illunasiyon görmüşəm deyə özümə təsəlli verirdim. Kitabxanaya getdim. Oturdum. Kreslolar taxt kimi görkəmli