i tapancaya bir güllə salıb otaqdan çıxdı. İrəlidə üç gün var idi. BİRİNCİ GÜN - Qoşqar sən narkomansan? - Yox ata nə danışırsan? Əlbətdə ki, yox. - Bəs bu nə deyir? - Nə bilim bəlkə sənin düşmənindi bizi tutub? - Mənim düşmənim yoxdu. Hey. Ayyy. Eyy eşidirsən bizi? Sənə nə qədər istəsən pul verərik. Burax bizi. Eyyyyy - Ata, deyəsən heç kəs yoxdu. Bəsdi qışqırdın. - Burdan çıxmağın yolunu tapmalıyıq. - Ata, necə çıxaq? Çıxart bizi burdan. Qurban sənə çıxart bizi. -ııı.. hğğğğğ....mm.. İp çox bərk bağlanıb tərpənə bilmirəm. - Mən də. hğğrrmmm - Ehtiyatlı ol tətiklə. İKİNCİ GÜN Qoşqarın rəngi dəyişmiş, gözləri qızarmışdı. Kazım dayı isə gümrahlığın saxlayırdı. O uşaq olandan aclığa susuzluğa öyrəşmişdi. Amma Qoşqar əsirdi. Hərdən qışqırırdı. Atası soruşanda niyə qışqırırsan? Deyirdi ki, susuzluqdandır. Amma susuzluqdan bu cür qışqırmazdılar. Günün axırı Qoşqar ağlayırdı, tez-tez tüpürürdü. Kazım dayı şübhələnməyə başlamışdı. O başa düşürdü ki, Qoşqar susuz deyil. Susuzluqdan adam udqunar, tüpürməz. - İtin balası, narkomansan? -Yox. - Gədə, mənə yalan danışma. -Yox. Amma Qoşqarın gözləri qaçırdı. Kazım dayı çox əsəbi idi. - Mən də elə bilirdim ki, ağlın başındadır. Gör özünü nə günə qoymusan. - Hə, iynə vururam hərdən, rahatlandın? Hə, vururam. Nə edim? Mən də beləyəm. Nədir olmaz? Pul var da. - Qoduğ, pul mənimdi. Sənin nəyin var? Mənim halal zəhmətimi iynəyə verirdin? -Ata, bağışla.Vərdişd i də. Nə edim? Mən səni sevirəm. Bağışla. - Yaxşı bala, Bir gün qalıb. Söz verib ki, bizi buraxacaq. Onda həkimə gedib səni sağaldarıq. Eyyy axmağ, eşidirsən bizi? Bir gün qalıb. Oğlum məni dəlicəsinə sevir. Axmaq, heç o məni vurar? Ağlın özünə getməsin. Buradan çıxan kimi səni tapacam. ÜÇÜNCÜ GÜN Kazım dayı gözünü örtüb başını dirəyə söykəmişdi. 3 gecə ayaq üstə yatmaqdan bütün beli göynəyirdi. Qoşqar da tər içində ağzı köpüklü damarları şişmiş, dişləri əsə-əsə atasına baxırdı. O dözə bilmirdi. Sümüklərində ağrı vardı. Masadakı iynəni görəndə dəli olurdu. Bəlkə atasını vursun?