a təkcə mən qaldım… Həmin gün hava çox soyuq idi. Yağış yağırdı. Külək də varidi. Axşamtərəfi arıq, saç- saqqalı bir-birinə qarışmış arıq oğlan köşkə yaxınlaşdı. Qərarsızca bir mənə baxırdı, bir satıcıya. Sonunda cibindən çirkli 10 qəpiklik çıxarıb satıcıya uzatdı. Əlləri əsə-əsə məni götürüb ordan uzaqlaşdı. Sonun gəldiyini hiss edirdim. O gəlib bir ağacın dibində oturdu. Məni əlində saxlayıb diqqətlə baxırdı. Nə isə xatırlamışdı deyəsən, düşünürdü. Birdən xırıltılı və titrəyən səslə danışmağa başladı. O an 20 il öncə yadıma düşdü. İkinci dəfə idi ki insan mənimlə danışırdı. - Çox çarəsizəm bilirsən? 1 həftədi işdən qovulmuşam. Nə var ki içkini çox içirəm, bütün gün siqaret çəkirəm. Amma neynimee tərgidə bilmirəm bu zəhirmarları. Hər gün 3-5 manat pul qazanmaq üçünqul bazarına gedirəm. Amma üst-başımı, çəlimsizliyimi görüb iş vermirlər, qapıdan qovurlar. Evdə Arvadım, uşağım acdı. Atam xəstədi.Ağciyər xərçəngidi. Sənin kimi tütünləri yetişdirirdi o. Elə siz çıxdız kişinin axırına- deyib nifrətlə mənə baxdı. Dərindən nəfəs alıb danışmağa davam etdi. – İndi hamısı evdə məndən yemək gözləyir. Bugün də iş tapa bilməmişəm. Əlimdə olan pullar da qurtarıb. Heç nəyə yaramıram mən. Heç kimə faydam yoxdur. Nİyə yaşayıram ki? Kimə lazımam ki mən? Sən belə məndən dəyərlisən. 10 qəpiyə satsalar məni alan olmaz heç. Nə 10 qəpiyee heç bir qəpiyə də dəymərəm mən.- deyib başını aşağı saldı. Sonra yadına nəsə düşdü. Gülümsündü. Bilirsən mən balaca olanda atam tütün əkirdi. Bir dəfə mən də baxmışdım onlara hələ onu satmaması üçün atamla mübahisə də etmişdim. Amma atam mənə onları satarsa mənim də onların da xoşbəxt olacağını demişdi. Bilmirəm indi o xoşbəxtdi ya yox, amma mən çox bədbəxtəm Eh nəisə evdə arvad- uşaq acından qırılır, mən də dəli kimi burda siqaretlə danışıram. Dəli oluram deyəsən – deyib acı-acı gülümsədi. O an anlamışdım. Bu Elnur idi. Böyümüşdü.. Elnur cibindən alışqanı çıxarıb yandırdı və mənə tərəf uzatdı. Anidən çox isti olduğunu hiss etdim. Sanki cəhənnəmə