Hitler dünya tarixinin mərkəzi
fiqurlarından biri olmaqla heç
şübhəsiz ki, dünya hərb
tarixinin də titanlarından biridir.
Çünki Amerika hərb tarixçisi
Lenninqin yazdığı kimi heç
Çingiz xan da bu qədər qısa bir
müddətdə bu qədər çox ölkə
fəth etməmişdi. O, İngiltərə
istisna olmaqla demək olar ki,
bütün Avropanı almışdı. Türkiyə,
İtaliya və İsveçrə kimi işğal
olunmayan ölkələr də onun
iradəsi altında idi. Bütün bu
ölkələr isə heç də hərbi-texniki
və iqtisadi potensial cəhətdən
Almaniyadan geridə qalmırdı.
Üstəlik SSRİ və bəzi Afrika
ölkələrini də bura qatsaq
(əlbəttə, 46 dərəcəli şaxta və
İngiltərə-ABŞ basqınları
olmasaydı), onda bu fatehliyin
miqyası fantastik şəkil alar. Bəs,
yoxsul bir Avstriya kəndlisinin
oğlu necə oldu ki, bu qədər
böyük əməllərin sahibi oldu?
Bunun kökünü əlbəttə,
ambisiya ilə daxili əzəmətin
uyğunluğunda axtarmaq
lazımdır. Dünyanı öz ayaqları
altında görmək istəyən siyasi
və hərbi liderlər dünyada
doludur. Amma yalnız
milyonlardan birinə belə bir
əzəmət qismət olur. Bəs bu
əzəmət və böyüklük nədən
yaranır? Onun mahiyyəti nədir?
Hər cür ortabablığa, riyakarlığa,
yalana, mənfurluğa, miskinliyə,
qorxaqlığa nifrət və əksinə,
ədalətə, həqiqətə, böyüklüyə,
alicənablığa və ləyaqətə
məhəbbət! Bəli, köksündə bu
cür hisslər çağlayan gənc heç
şübhəsiz ki, hansı sahədə
olursa-olsun həyatda xariqələr
yaradacaq və xariqə
yaradanların bütü olacaq. Gənc
Adolf da belə idi.
Əlbəttə, biz faşist və
kommunist deyilik və bu cür
radikal partiyalara rəğbətimiz
də yoxdur. Lakin hər hansı
şəxsiyyətin və ya partiyanın
əvvəlcə nə istədiyinə, sonra isə
onun nə yaratdığına baxmaq
lazımdır. Əlbəttə, bəsirətli
şəxslər kimin kim olduğunu
əvvəlcədən hiss edirlər. Hitler
nə istəyirdi? O, nə istəyirdisə
onu da yaratdı. Ölkəsini iki
mənfur və riyakar
subyektlərdən,
kommunistlərdən və
yəhudilərdən azad görmək! Və
o, buna nail oldu. Bəs, Lenin və
Stalin nə istəyirdilər? Guya azad
cəmiyyət. Amma nə yaratdılar?
Hər