yazacağam. Anacığım, oradasanmı? Əllərimi əllərinin arasına qoymaq üçün səbirsizlənirəm.

20 Noyabr: Oh, nəhayət.. Anam həkimə getdi. Burada olduğumu öyrəndi.. Yaşasın! Həkim xala xüsusi bir cihazla gördü məni. Ultrason deyirlərmiş. Şəkilimi belə çəkdi. Sevinmirsənmi anacığım? İlə qalmaz qollarının arasında olacağam…

25 Noyabr: Artıq atam da burada olduğumu bilir. Lakin hələ qız olduğumun fərqində deyildirlər. Onlara sürpriz edəcəyəm..

10 Dekabr: Bu gün yüzüm tamamlandı. Artıq iki gözəl gözüm, bir kiçik burnum, dodaqlarım və yanağım var… Anama bənzəyirəm yəqin…

13 Dekabr: Artıq ətrafıma baxa bilirəm. Ətrafım çox qaranlıq amma olsun. Yenə də xoşbəxtəm. Yaşayıram və varım. Qısa bir müddət sonra gün işığını görə biləcəyəm, rəngləri və çiçəkləri tanıyacağam. Yuxumda gördüm. Dünyada gökkuşağı deyə bir şey varmış.. Onu çox maraqlanıram.. Anacığım, atacığım sizin yüzünüzü də görəcəyəm. Tanış olacağıq…. Xoşbəxt olacağıq. Gülüşəcəyik..

24 Dekabr: Qulaqlarım daha yaxşı eşidir artıq. Anacığım, sənin ürəyinin səslərini eşidirəm. Mənim ürəyimin atışlarını da sən eşidə bilirsənmi? Hətta səsini belə tanıya bilirəm. Səsin nə qədər şirin… Heç eşitmədiyim bir şey bu… Gözəl və sağlam bir qız olacağam. Qollarında yatacağam, yüzünə baxacağam, o şirin səsini dinləyəcəyəm. Mənim üçün ninni də söyləyəcəksənmi anacığım? Sən də mənim üçü darıxırsan mütləq… Məni iyləyəcəksən.. Çox sevəcəksən, deyilmi?

28 Dekabr: Ana burada bir şeylər olur. Həkim bacı niyə bədbəxt baxır belə... Sən ağrılı çəkir kimisən. Ürək səslərin dəyişdi... Susdun. Mənimlə niyə danışmırsan ana? Ana… Ana… Anacığım… Üzümdə soyuq bir şey hiss edirəm. Ana, üzümü parçalayırlar... Ana bir şeylər et… Ana… Qolumu çəkirlər ana… Canım yanır ana... Ana… Ayaqlarımı parçalayır bu şey ana... Məni sənə bağlayan damarı qopardılar ana… Ana ürəyimi parçalayırlar… Anacığım… Ana… Ana… An…

Həkim: işimiz tamamlandı xanım-əfəndi. Keçmiş olsun