n dəhlizində o baş bu başa səbirsiz halda gedirdi. Bir yanda körpə uşağın dayanmadan ağlaması, bir yandan anasının kinayəli sözləri onu daha da əsəbləşdirirdi.
- Vahid, nahaq yerə bura gəldik. Bax sənə deyirəm. Sən bu uşağın atası ola bilməzsən. Həm noldu 2 il ər evində olmadı, durdu ata evində hamilə də qaldı, uşaq da oldu. Bu nətər işdi. Baş açmıram.
- Ana, hər nədir, həkim indi deyəcək. İclasda imiş. Bitsin gəlib hər şeyi deyəcək.
- Daha nəyi deyəcək, bala? Heç uşağın üzünə baxmısan? Ala de- Zəminə qucağındakı 3 günlük körpəni Vahidə uzatdı.- Bir bax da! Yaxşı yaxşı bax! Gör sənə bir yeri bənziyir???
Vahid bu əl boyda körpənin onun olmasını çox istəyirdi. Bu xəstəxanaya gəlişinə də səbəb məhz o idi. Sevincin gözlərindəki o oxuya bilmədiyi acı, kədər hamsı gözünün önünə gəlirdi. Amma bir yandan da Arifənin dedikləri: "Onsuz da mənim ərim onun dərdindən ölürdü. Bu da səndən ayrıldı. Gördü ki, Tərlan mənlə evlənib, girdi aramıza. İndi deyy deyib gülürlər mətbəximdə. Sənsə hələ də "Sevincim" deyirsən. ..."
-Eh bu nə dərddir mən düşdüm ilahi? Bir çıxış yol olmalı. Kimsə durduq yerə öz yoldaşına şər atmaz ki. Arifə niyə Tərlana şər atsın? Çox güman ki, Sevinc onunla olub. Ya yalan olsa.... Offf.... Bu nədir? Həkimin iclası da bitmək bilmir ki, bilmir. Aha deyəsən gəldi...
-Salam. Doktor Hüseynov, cavablar bəllidir?
- Bəli Vahid bəy! Hal hazırda analiz dtilmiş körpənin həqiqətən sizin öz doğma balanızdır. Yəni uşağın atası sizsiz.
Həkimin sözlərindən sonra Zəminə az qaldı özündən gedə.
-Bu nə deyir? Ay, doktor! Bəlkə səhv salmısız. Hə?
- Xeyir, xanım! Heç bir yanlışlıq ola bilməz. Bu sizlərdən aldığımız qan nümünələri. Bu da onların cavabları. Uşaq 99, 9 %- Vahid bəyin qızıdır.
O gecəni yuxuya gedə bilmirdi. Bacısı Əsmərin köməkliyi ilə körpəni tezliklə rahatlayıb yatızdıra bildi. Zəminə isə uşağa yaxın durmadı. "O, hörmətsizin, əxlaqsızın qızı ondan artıq olmayacaq!"- deyirdi. Amma Vahid çıxılmaz bir vəziyyətdə idi. Boş tavana baxıb elə hey götür qoy