ə dedin?
- Burax! Burax dedim sənə!
- Buraxmaram. De görüm sən bunları hardan uydurmusan? Utanmırsan xalxın qızına, gəlininə ləkə yaxırsan? Əclaf!
Tərlan Mirzəyə bir zərbə vurdu. Burnu qanasa da yerə yıxılmadı. Masalardan birindən tutub ayağa qalxdı.
- Dayan, Tərlan! Bu sözü mən çıxartmıram. Bütün kənd bilir. Sən onunla eşqbazlıq edirsən. Əri də xəbər tutub boşuyub onu. Uşağı da əlindən alıb.
-Əclaf!
Tərlan bir zərbə daha vurdu. Mirzə yerə sərildi. Taqəti olmadı yenidən durmağa. Tərlan hirsindən dəli kimi idi.
- Mənim ona bir dəfə pis niyyətlə baxdığımı görmüsüz? Nankorlar! Alçaqlar. Arvad kimi qiybət edirsiz. Camaatın anasına, bacısına, gəlininə söz atırsız. Ləkələyirsiz. Kim uydurub bunları? Kim? Sevinc yoldaşımın rəfiqəsidir. Ona bir insan kimi kömək etmişəm. Sadəcə budur. Aramızda isə heç bir zaman heç nə olmayıb. Salam-sağoldan başqa.
- Bunu biz uydurmuruq! Tərlan, bütün kəndin arvadları danışır sizin sevgi marəcanızdan.
- Nə dedin, Cəfər?
Tərlan bir zərbə də Cəfər ilişdirdi. Özünü olduqca pis hiss edirdi. Bir an içində eşitdiklərinə dözə bilmirdi. "Yəni Vahid buna görə Sevinclə ayrıldı?"
Cəfər, ust başını düzəldə düzəldə dedi:
- Sən indi bizim hər birimizə bir zərbə vuracaqsan? Bunu bütün kənd danışır.
- Kim? Kim danışır? Gəlsin çıxsın qarşıma. Kim?
Tərlan qışqıra-qışqıra öz küçələrinə getdi.
- Deyin də? Deyin kim danışır?
Bütün sakinlər, gəlinlər, qızlar, qaynanalar, qaynatalar, oğullar, hamsı küçəyə çıxdı. Tərlan qışqıra-qışqıra soruşurdu:
- Kimdir bizə ləkə yaxan? Kim deyib bunu sizə? Kim?
Arifə Tərlanın səsini eşidib çölə çıxdı. Bütün qonşuların Tərlanın dediklərinə tamaşa etməsinə pis oldu. Tərlan isə susmurdu. Küçənin ortasında var qüvvəsi ilə qışqırırdı. Sevinc də evdə diksindi.
- Bu kimdir? Ana eşidirsən?
- Hə, bala! Deyəsən Tərlanın səsidi.
- Nə deyir axı? Niyə qışqırır?
- Nə bilim? Başım çıxmır. Gəl gedək baxaq görək? Bəlkə içib?
Hər kəs sanki tamaşaya çıxıbmış kimi küçə ortasında qışqıran Tərlana baxırdılar.
- Tərlan