, mən sonsuzam?"
Evdə vəziyyət hər ay daha da pisləşirdi. Vahid də ayda bir dəfə yox, ayda 3 dəfə Rusiyaya gedirdi. Gedəndə də bir həftə qalırdı. Yəni hər ayın cəmi bir həftəsi Vahidlə keçirdi. O yanında olanda evdə kimsə Sevincə güldən ağır söz demirdi. Əksinə onu mehribancasına nəyəsə buyururdular. Sevinc də hər dəfəsində: "Vahid heç nədən narazı qalmasın" deyib içini yeyib qurtarmışdı. Artıq toylarından iki il keçmişdi. Bu iki ildə Dilarə qızını cəmi 3 dəfə görmüşdü. O da təsadüfən Vahid gedib onu gətirmişdi. İki gün qızının yanında qalıb ona doymadan yenidən gedərdi kəndə. İstəmirdi ki, ona görə qızının evinə söz-söhbət düşsün. Hamı mehriban olsun istəyirdi. Hətta bir dəfə Zəminə xanıma "Sevinci deyirəm bir həkimə aparaq müayinə etsin. Bilək görək nədəndir uşaq olmamağı" deyəndə Zəminə xanım az qalmışdı əlindəki stəkanı nəlbəkiyə yox, elə bir başa Dilarənin üstünə atsın.
--Yoxlanmalı heç nə yoxdur. Hər şey açıq aydın göz qabağındadır. Gün gələr o da olar Allahın köməkliyi ilə... - deyib söhbəti bağlamışdı.
Əslində Zəminəyə elə bu da lazım idi. O istəyirdi ki, tezliklə Sevinc ata evinə qayıtsın. Uşağın olmamağı onu incitmirdi, əksinə əmin idi ki, Vahidlik deyil. Çünki Vahidin Rusiyada evli və iki qızı olduğunu bilirdi. Buna görə arxayın idi ki, Sevinc sonsuzdur. Dilarə özü də beş il Sevincin arzusunda olmuşdu. Övladı olmamaq nədir yaxşı bilirdi. Qızının nələr yaşadığını da, nələr hiss etdiyini də başa düşürdü. Elə Sevinci o vəziyyətdə görməsin deyə tezliklə kəndə qaıtmışdı. Anasının son gedişindən düz 2 ay keçmişdi. Sevinc telefonu götürüb Vahidə mesaj yazdı. Amma tezliklə cavab olaraq ona mesaj gəldi. Açdı və rus dilində nəsə gördü. Çox heyf ki, bu dili Sevinc bilmirdi. Amma əmin idi ki, Vahid həmişə ona "tezliklə gələcəm, işlərimi qaydasına salım gələcəm, ya da ki fabrikdə ciddi problemlər var hələ bir neçə gün də qalacam" kimi mesajlar yazardı. Ona görə Sevinc arxayınlıqla telefonu Zəminə xanıma uzatdı. Xahiş etdi ki, Vahidin rus dilində yazdıqlarını