n qayıtmasına sən səbəb oldun. Vaxtında uşaq versəydin ona, o da orda burda olmazdı.
İlk dəfə idi ki, Sevinc özündən çıxdı:
-- Necə yəni? Mənəm günahkar? Onun evli olduğunu gizlədən sizlər deyilsiz? Bu vaxta kimi məni fil qulağında yatızdıran, həkimə gedək deyəndə ağzımdan vuran siz deyildizmi? Kimdir burda günahkar olan? Bilirsiz nə var? Əgər Vahid kişi kimi o da xanımının yanında olsaydı, onda uşaq da olardı....
Sevinc özü də anlamadı nə etdiyini. Bircə onu bilirdi ki, Vahid onun deyildi. Və daha bu evdə heç bir şeyin dəyəri qalmamışdı. Tez otağına getdi. Zəminə xanım da iki illik gəlininin ilk dəfə onun sözünün qarşısına söz deməsini uda bilmirdi. Tez Vahidə qısa-qısa zəng edirdi. Nəhayət Vahid zəng etdi:
-- Ana nə olub, nəsə vacib işdir?
-- Hə bala, sənin bu arvadın özündən çıxıb. Sizin Nadejda ilə olan albomunuzu tapdı. Bayaqdan mənə demədiyini qoymayıb. Elə bil məcbur gətirmişəm bunu bura. Bax, sənə deyirəm o qız bu evdən gedəcək. Onsuz da sonsuzdur. Nəyinə lazımdır, ay bala. Qoy getsin. Sən də özünə başqasını taparsan. O da gəncdir, gedər evlənər biri ilə. Tutmayaq burda. Madam ki, sənin evliliyini qəbul etmək istəmir daha özü bilər. Bizə də gülə-gülə demək düşər.
Vahid bir an içində anasının dediklərini nə dərk edə bilirdi, nə də özü nəsə düşünə bilirdi. Amma çox qəzəblənmişdi. Buna görə də anasına dedi:
--Hanı o? Ver telefonu ona.
Zəminə xanım otağın qapısını çırparaq açdı. Telefonu yatağa ataraq "Al, ərin zəng edir" dedi.
--Alo, Alo, Sevinc!
--Vahid bütün bunlar nə deməkdir?
--Sən kimsən ki, məndən haqq-hesab soruşursan?
--Necə yəni kiməm? Mənəm Sevinc, eşidirsən?
--Lap yaxşı, eşidirəm. Qulaq as, tez ol anamdan üzr istə. Evliyəm sənə nə? Guya bilmirsən ki, burda işi gücü olan, vətəndaşlığı olan evli olur? Bilmirsən, ay axmağın qız? Atamı bezdirdin öldü, indi də anama keçmisən?
--Vahid, sən nə danışırsan?
--Sənlə evləndiyim günə bir qara daş düşəydi. Gör, mən səni tanımamışam. Get atan evinə bir də qayıtma. Onsuz da uşaq da olmur. Get