her saniye zeng edirdi. Belke de 50
dene mesaj yazmiwdi amma men hec
birini oxumurdum. Mene onun yalvariwlari üzür istemekleri
yada ki yalanla dolu aciglamalari lazim
deyildi... Men gördüyümü görmüwdüm.. Axwam idi.Sabax uçacaqdiq.
Anamla men ewyalaramizi çamadana
yerlewdirirdik ki kimse geldi.Men
qlazokdan baxdim. Gelen Nermin idi.Cox
eseblewdim.Qapini acdim
-Senin ne iwin var burda??? Qarwima hansi üzle cixirsan?
-Ilahe mene qulag as sonra ne isteyirsen
de
-Senin neyine qulag asacam eee? Olmaya
sevgilin gonderib seni qapima? Siz nece
eysik insanlarsiz!!! -Onun bura geldiyimden xeberi yoxdur
Anam ses küye yanimiza geldi
-Ne baw verir?
Nermin: Menim gunahimdi.Bu olanlar
hamisi menim gunahimdi...
Qizi iteledim: Bir daha ne sen nede senin o sevgilin qarwima cixmayin! Hec olmasa
özünüzden utanin ve meni rahat
buraxin! Qapini cirpib qacdim
otagima.Özümü pastele atib aglamaga
bawladim.Mene ezab vermek xowlarina
gelir... Anam yanima geldi.Tek qalmaq istediyimi dedim.
Hele de Salehin bu qizla bir yerde
oldugunu düwündükce ölmek isteyirdim.
Bawimi qoyub yatdim.Bir an önce
sabaxin gelmesini, ve bu weherden
uzaglawmagimi isteyirdim.. Budur anamla men aeroportdayiq.Gozleyirik.
Menim icimde hele de bir qorxu var idi.Men duz edirem mi? deye tereddud edirdim.
Belke de onunla bowanib sonra getmeli idim.Amma men onu buna razi sala bilmezdim.
Hem mene de cetin olardi.
ÜMÜDÜM var idi ki onu Moskvada unudaram, uzag olsam unutmag asan olar.
Düzü hec ozum de bunlara inanmirdim.Onu unuda bilmezdim...
Telefonu elime aldim.Salehe getmeden mesaj yazmali idim.
Yene cavabsiz zengler yene oxunmamiw mesajlar.
"Ozune yaxwi bax,xeyanetkar sevgilim".
Mesaj gonderildi.Telefonumu sondurdum.
2 hefte sonra.
-Nece gedir Ilowum?
-Her wey eladir emi, narahat olma.
-Sen burdasansa men qetiyyen narahat olmaram
Men emimin kafesinde iwe bawlamiwdim.Administrator idim.
Yavaw-yavaw oyrewirdim yeni iwime.
Emim kafesinde yalniz azerileri iwledirdi.Bunun ucun daha