qalmışdı. Nazlı yavaş-yavaş bütün qohumları ile sağollaşırdı. Nəhayət ayın 5-i son dəfə yeganə dostu, Günayı görmək istedi...Günay ağ bənizli, qısa saçlı, qəhvəyi gözlü, 1.67 boylarında gözəl bir qız idi... Onlar 1-ci sinifdən birgə oxumuş, 8-ci sinifdən isə daha yaxın dost, hətta bacı kimi olmuşdular.
Günay Nazlı adından sevinsə də, əslində o da onun gedişinə üzülənlərdən biri idi.. Axı onun da Nazlıdan başqa heç bir dostu, yaxını yox idi... Tək yaxınları, anası və Nazlı idi...
Nazlı həyətin darvazasını döyərək:
Nazlı: -Günaaay mənəm aç qapını!!
Günay:-Azzar darvazanı qırmağından bildim elə sənsən..Vəhşisən ay qız? Qapını sındırdın ki... Gördüyüm qədəri ilə yaman həvəsli imişsən getməyə... Sən də qoy get məni...Bəs mən indi kimə hər şeyimi danişacam hə?
Nazlı: -Can bacı qurban nəfəs al bir.. Nolub həmişəlik getmirəm ki.. Getməyim heç nəyi dəyişdirmir ifritəm...Yenə zəngləşib, danışıb güləciyik. Tək fərq, hər gün sənin o üzünü görmicəm.))))
Günay: -Aaa utanmaza bax...Hələ bir gözümə baxaraq da deyir eee az öldün sən evə sağ-salamat çatmayassan bura gəəəl.
Nazlı qaçaraq Samirə (Günayin anası) xalanın yanına getmək istəyirdi ki bu an Samirə qapını açaraq:
Samirə: - Yenə nolub səsiviz götürüb aləmi?!
Nazlı: -Samirə xala qızıvızın gözü dönüb öldürəcəy məni.
Samirə: -Qələt eliyir Günay.. Gəl keç içəri qızım...
Nazlı: -Çox sağ ol Samirə xala...Günay bax gör də qonaq belə qarşılanar ee döyüb söyerek yox!
Günay: -Azzz!!!...
Nazlı məsum qızcığaz kimi Samirənin qolları arasına girib qucaqlayaraq: -Özünüz necəsiz e Samirə xala?
Günay gözlərini qıyaraq: -Nç nç tülküdü ee əsl tülkü..Afirist!
Samirə: -Necə olacam ay qızım? 1 qızım var elə bil qız deyil oğlandı… Elini ağdan qaraya vurmur.. Bu azmış kimi evdə sağ salamat qab qalmıyıb.. Əlləri bişib elə bil.. Bayaq birini yenə əlindən salıb sındırdı...Onu yığışdırırdım elə. Eh oğlan uşağı olsaydı ondan fərliydi...
Nazlı: - Can ay Samirə xala nələr çəkirsiz e bunun əlindən... Qiz olmadı ki başa bəla