m Nazlı..
Ümid: -lap yaxşı men de Ümid...Neçe yaşınız var? Yeqin menden böyük olarsız
Nazlı: -16 yaşım var siz indi mennen balacasız???
Ümid: -Aha nolub ki oxşamıram?
Nazlı: -Nç oxşamırsız...
Ümid: -Hmm ola biler...bakıda qalansız?
Nazlı: -Xaiş bir de mene yazanda “hmm” sözünü işletmeyin xoşum gelmir o sözden...Yox bakıda qalmıram.. Hem sene ne...
Ümid: -Hmmm..Yaxşı da niye esebleşdin ki indi?
Nazlı -Uff!!! Sen meni esebleşdirmeyçün diyirsen???
Ümid: -Yaxşı da zarafat eledim incime.. Qıcıqlanasan deye...
Nazlı: -HMMM bacardın aferin!!
Ümid: -Bilirem xexexe.....
Nazlı: -Neyse çıxıram men sağ ol....
Ümid: -Helelik...
Axşam düşmüşdü artıq...Nazlının atası qapıdan içeri girerek seslenir:
Mehdi: -Nazlı qızım? Axşamın xeyir necesen? Ela xeberim var...iyulun 3-ne bilet ala bilerem o vaxt gedek azerbaycana?
Nazlı: -Heee papa gedek... Bezdim burdan.. 1 ay barı nefes alım...Mekteb de qutardı onsuz...
Mehdi: -Yaxşı bes qayıdandan sonra ne üzre tehsil almaq isteyirsen?
Nazlı: -Sen kollece get demirdin? Mühasibatla bağlı kurs varsa ederem de ama dil yaxşı bilmirem nolacaq?
Mehdi: -Ne nolacaq 1 il yarımdan çox getdin öyrenmedin de bu dili bu dee Kamrandı kimdi gör nece öyrenib menimki hele oyun oynuyur...
Nazlı: -Eee papa besdi dee onnan mene ne eee neyniyir elesin...hele qayıdaq baxarıq daa..Neyse mamagile xeber verim 2 hefteye geleceyimizi... Yuppiii (atasını qucaqlayıb öperek)
Mehdi: -ALLAH qoysa ay başımın belası... Gel yemek yeyek öldüm acından...
Beli Nazlı hemin gününü çox sevincli başa vuraraq yatır...Seher gözlerini açdıqda ilk ağlına gelen Ümid olur...Darıxmışdı gülüşü üçün...yene şekillerine baxmaq ümidiyle kompu açaraq agente daxil olur ve Ümidden mesaj geldiyini görüb tez oxuyur...
Ümid: -Gelende yaz...Küsülü qalmayaq..
Nazlı cavabında –Bir-birimizi taniyiriq ki küsek de?
Ümid: -Ama tanıya bilerik 16 yaşım olacaq, Bakıda qalıram, 10-cu sinife keçdim, arada esebi herden de şirin-mirin bir uşağam daa...bes sen?
Nazlı: -Pah...yaman da