vəziyyətdə nənəsinə ve atasına qulaq asırdı..Birdən dillənərək:
Nazlı: -Uyda burda bomba partdıyıb?
Nərgiz: -Azzar bomba partdıyıb...Hardasan sən!! Gəl paltarlarıvı yığ da..Onu da mən yığacam səninçün? Yekə qızsan tələs 1 az vaxt yoxdu…
Nazlı: -Yaxşı da nənə onsuz 1-2 əşyam qalıb...mənim elə də çox paltarım yoxdu canım nənəmmm (nənəsini öpərək)
2 saat sonra…
Bütün ailə aeroporta çatmışdılar artıq.
Nazlı ilk dəfə təyyarəyə minəcəyi üçün çox həyəcanlı idi…Mehdi sənəd ve çamadan işlərini həll etdikdən sonra Nazlıyla birgə bütün ailə ilə sağollaşıb təyyarəyə doğru yol alırlar. Təyyarənin uçuşuna daha 20 dəqiqə qalmışdı. Nazlı isə atasıyla söhbət edərək:
Nazlı: -Papa, qorxuram ee bu düşüb eləməz? Pilot görəsən professionaldı? Ürəyim bulanmaz? Ingiltərə necədi? Yəni mənimçün çətin olmaz? sən işdə mən də bəzən evdə? Necə dolanacıyıq?
Mehdi: -Ay qız bir-bir ver də sualları..Ipə düzüb ee elə bil… Narahat olma təyyarə 1 az qalxanda ürəyin bulanacaq, qulaqların tutulacaq ama sora udqun keçər))) Səni də ki məktəbə qoyacam oxuyarsan mən də işləyib tez qayıdacam…Əvvəllərdə 1 az mən bəzi yeməkləri necə bişirmək lazım olduğunu göstərərəm sən də indidən öyrən lazım olacaq…sonra yavaş-yavaş sən bişir.
Nazlı: -Off papaaa…Bir bu çatmırdı…Deyirəm yaxşı ki nənədən yemək bişirməyi öyrənmisən))) Yaxşı bəs neçə saata Londonda olarıq?
Mehdi: -Təxminən 6 saata.
Nazlı üz-gözünü turşudaraq ofuldasa da içində qorxu və həyəcan qarışıq hisslər keçirirdi…Axı nə biləydi bu ölkənin ona xoşbəxtliklərdən əlavə bədbəxtlik də gətirəcəyini, həyatını dəyişəcəyini…
6 saat ərzində Nazlı bəzən yatar, oyanıb yemək yeyib buludları seyr edər, meyvə şirəsi içib yenidən yatardı...
Bəli 6 saat sonra Nazlı və Mehdi London Hitro (Heathrow) aeroportuna çatmışdılar. Nazlının üzərində hələ də yol yorğunluğu olduğu üçün gözlərini güclə açaraq yeriyirdi. Ama fərqli-fərqli millətlərdə onun nəzərindən yayınmamışdı. London Bakı vaxtından 4 saat geri olsa da artıq hava qaralmış ve soyuq hava öz təsirini