gorunse de baw vermesi demek olar ki qeyri-mumkun idi...Nazli cox gozel bilirdiki Umid cetin ondan ayrilsin...Tebii ki aralarinda xeyanet olmazsa...Aralarinda daniwdiqlari vaxt yalniz tek ayrilma sebebi xeyanet ola bilerdi ki, bu da Nazli terefinden baw vermiwdi...Heyatinin en cixilmaz anlarini yawayirdi Nazli o an...Etiraf etseydi eger, Umidi itirmesi uzerine bir de nifretini qazanmasi dozulmez olardi onun ucun...Son zamanlar, elexsusda bu gun bu fikirleri ederken, ferqine varmadan Umidle kobud daniwir, onu acilayir, hetta ona yola getmediklerini sakit dille bawa salmaga caliwirdi ama ebes yere ozunu yordugunu da cox gozel gorurdu...Umid bu sonuncu davaya, Nazlinin aqressivliyine dozmeyerek sohbeti aydinlawdirmaq ucun ona zeng edir:
Umid: -Nolub niye belesen? Ayrilmagi unut! Ayrilmiriq! Besdi tez-tez dedin bunu...
Nazli: -Cox ciddiyem ayrilmaq isteyirem...Alinmir..Yola getmirik...Daha cox davam etdirmek istemirem...
Umid: -Nazlim!!! Menimsen...Hec vaxt ayrilmiyaciyig!
Nazli aglayaraq: -Bagiwla senin deyilem ...Ayrilaciyig..
Umid: -Bawa duwmedim nece yeni??? Hardan bilirsen?
Nazli: -Ewitdiyin...Men bilirem!
Umid: -Bawa sal dedim!!! O ne demeydi indi?!!!
Nazli: -Sene 1 ay xeyanet etmiwdim...
Umid: -Ne?! Nece?! Kimnen?!
Nazli aglayaraq her weyi Umide oldugu kimi daniwir...O, Umidin sesini ewitdiyi anda dozmeyib, onun heqiqeti bilme haqqina sahib oldugunu duwunerek her weyi etiraf etmiwdi...Umid ise qulaqlarina inana bilmirdi...Sanki bu da bir kabus olacaqdi, ve o da bu kabusdan bu deqiqece oyanacaqdi...Ama kaw kabus olaydi da heqiqet olmayaydi deye bir anliq duwundu Umid...Sen deme bu gune qeder gordukleri yuxular heqiqet, Nazlinin dedikleri yalan imiw...
Umid: ‘’Nazli....Ozunnen mugayat ol...Sag ol’’ deyerek zengi sonlandirir...
Beli Nazli etiraf etmiw, agir bir yuku ciyinlerinden goturmuwdu ama bu acilar daha bawlangic idi...Evveller her davalarinda Nazli ayrilaq deyib Umidden kusse bele, uzun zaman onu itirme qorxusunu bu gun yawadigi qeder